Kubera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Od lewej zasiadają: Ganeśa, Brahmi, Kumari, Wajsznawi i Kubera

Kubera (dewanagari: कुबेर , także Kuvera lub Kuber) – w mitologii indyjskiej król Jakszów, bóg bogactw (Dhanapati), opiekun kierunku północnego.

Był synem mędrca Wiśrawasa. Żyjąc w ubóstwie i ascezie przez tysiąc lat, został wynagrodzony przez Brahmę nieśmiertelnością. Opuścił himalajską górę Kailasa i został królem Lanki (czasem utożsamianą z dzisiejszą Sri Lanką). Według legend używał tam wspaniałego latającego pojazdu zwanego Puspaka, który także używany był przez demona Rawanę w indyjskim poemacie epickim Ramajana. Przebywa na górze Alaka z wielką armią jakszów i kinnarów[1].

Jest również władcą podziemi i ciemności. Według Wisznupuranay pożyczył Wisznu pieniądze na jego ślub z Padmawati[2], z których do końca Kalijugi będzie pobierał odsetki[3].

Jego kult rozszerzył się z Indii do Chotanu, gdzie zyskał miano Wajśrawany. Z Chotanu kult został przeniesiony do Chin, a z Chin do Wietnamu i Japonii.

Przypisy

  1. Louis Frédéric. Buddhism, str.245
  2. Lakshmi Kubera temple, dostęp: 14.04.2010
  3. Balaji Sri Venkateswara, dostęp: 14.04.2010

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]