| Yokosuka MXY7 Ohka |
 |
| Dane podstawowe |
| Państwo |
Japonia |
| Producent |
Yokosuka |
| Załoga |
1 pilot samobójca |
| Historia |
| Data oblotu |
23 października 1944 |
| Lata produkcji |
1944-1945 |
| Wycofanie ze służby |
11 marca 1945 |
| Dane techniczne |
| Napęd |
3 silniki rakietowe typ 4-1 model 20 |
| Wymiary |
| Rozpiętość |
5,12 m |
| Długość |
6,06 m |
| Wysokość |
6 m |
| Powierzchnia nośna |
6 m² |
| Masa |
| Własna |
1816 kg |
| Startowa |
2140 kg |
| Osiągi |
| Prędkość maks. |
804 km/h na wys. 3500 m |
| Prędkość przelotowa |
462 km/h na wys. 3500 m |
| Pułap |
8250 m |
| Zasięg |
37 km |
| Dane operacyjne |
| Uzbrojenie |
| 1 głowica bojowa 1200 kg |
Multimedia w Wikimedia Commons |
Yokosuka MXY7 Ohka – pilotowany przez pilota-samobójcę samolot-pocisk konstrukcji japońskiej z okresu 2 wojny światowej
Yokosuka MXY7 Ohka miał być przewożony przez specjalnie do tego celu przystosowane samoloty bombowe Mitsubishi G4M2e Model 24J (Betty). Był podwożony pod samolot-nosiciel na trójkołowym wózku manewrowym, który miał możliwość podniesienia Ohki do góry o 45 cm w celu łatwiejszego zamocowania go w komorze bombowej. Podczepiano go za zaczep umieszczony na grzbiecie kadłuba przed kabiną pilota.
Pilot samobójca wsiadał do swego samolotu przed podwieszeniem go pod samolotem-nosicielem i przebywał tam przez cały czas lotu. Między samolotami była łączność telefoniczna, a także podłączone były przewody dostarczające tlen na czas wspólnego lotu. Ohka mógł być wyczepiony na wysokości 8000 m, pod fotelem pilota znajdowała się niewielka butla, zawierająca tlen do ostatniego lotu.
We wrześniu 1944 r. postanowiono, że pierwszą jednostką, która zajmie się transportem Ohka Model 11 na miejsce ataku będzie 714-Kokutai. Dowódcą tej jednostki został komandor Motoharu Okamura, gorący zwolennik idei ataków samobójczych.
[edytuj] Wersje rozwojowe Yokosuka MXY7 Ohka
- MXY7 Ohka Model 21 – wersja samolotu Ohka Model 22 z silnikami rakietowymi Typ 4-1 Model 20 opracowana przez firmę Nakajima
- Ohka Model 22 – samolot samobójczy z silnikiem odrzutowym typu Campini Tsu-11 i silnikiem tłokowym Ha-11-11
- MXY7 Ohka Model 33 – samolot samobójczy z silnikiem turboodrzutowym Ne-20
- MXY7 Ohka Model 43 Ko – pokładowy samolot samobójczy z silnikiem turboodrzutowym Ne-20 przeznaczony na wyposażenie okrętów podwodnych typu Sen-Toku
- MXY7 Ohka Model 43 Otsu – lekki samolot myśliwski z silnikiem turboodrzutowym Ne-20 przeznaczony do obrony powietrznej Japonii
- MXY7 Ohka Model 43 Hei – lekki przechwytujący samolot myśliwski z silnikiem turboodrzutowym Ne-20 dla wojsk lądowych Japonii
- MXY7 Ohka Model 53 – zdalnie sterowany pocisk napędzany silnikiem turboodrzutowym Ne-20
[edytuj] Szybowce szkolno-treningowe oparte na konstrukcji płatowca Yokosuka MXY7 Ohka
Zdobyte przez Amerykanów szybowce szkolno-treningowe Ohka K-1 Kai Wakazakura
- MXY7 Ohka K-1 Kai – jednomiejscowy
- MXY7 Ohka K-1 Kai Wakazakura – dwumiejscowy
- prototyp szybowca opartego na płatowcu Ohka Model 22- dwumiejscowy
- Kadłub
- Skrzydła – konstrukcja drewniana
- Usterzenie ogonowe
- Obudowa zespołu napędowego
- Głowica bojowa – zawierała ładunek wybuchowy TNT o masie 1200 kg, był przymocowany czterema śrubami do specjalnego łożyska. Głowica była wyposażona w cztery zapalniki inercyjne i jeden zapalnik uderzeniowy w przedzie głowicy. Wszystkie zapalniki podczas lotu były zabezpieczone, odbezpieczane były przez pilota gdy wprowadzał samolot w lot nurkowy nad celem.
- osłona głowicy bojowej