Kuklik rozesłany

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kuklik rozesłany
Okaz kwitnący
Okaz kwitnący
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad różowych
Rząd różowce
Rodzina różowate
Rodzaj kuklik
Gatunek kuklik rozesłany
Nazwa systematyczna
Geum reptans L.
Sp. Pl. 1: 501. 1753
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Okaz owocujący

Kuklik rozesłany (Geum reptans L.) – gatunek rośliny należący do rodziny różowatych. Występuje w Europie: w Karpatach i Alpach oraz w górach Półwyspu Bałkańskiego. W Polsce występuje wyłącznie w Tatrach.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Niska roślina (wysokość 3-20 cm) tworząca rozesłane, niskie kępy i od tego pochodzi gatunkowa nazwa łacińska i polska tej rośliny. Posiada długi, mocny korzeń i wytwarza nadziemne rozłogi.
Łodyga
Wzniesiona, ulistniona i cała gęsto owłosiona.
Liście
Przerywano-pierzaste .Szczytowy odcinek jest 3-5-dzielny lub klapowany i rzadko tylko większy od odcinków bocznych. Listki są głęboko wcinane i brzegiem gęsto orzęsione. Przylistki liści łodygowych są całobrzegie
Kwiaty
Pojedyncze na szczycie pędu. Są żółte i mają średnicę do 4 cm. Płatków korony 6-7, wewnątrz liczne pręciki i słupki. Szyjki słupków są nieczłonowane.
Owoc
Owocostan podobny do włochatej kulki, złożony z niełupek. Po przekwitnięciu szyjka słupka wydłuża się tworząc długi i pokryty czerwonymi, piórkowatymi włoskami wyrostek ułatwiający roznoszenie nasion przez wiatr.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Rozwój
Bylina. Kwitnie od lipca do sierpnia, zapylana jest przez owady. Nasiona rozsiewane są przez wiatr (anemochoria). Rozmnaża się także wegetatywnie przez rozłogi.
Siedlisko
Oreofit, występuje powyżej górnej granicy lasu, głównie w dwóch najwyższych piętrach – piętrze alpejskim i turniowym. Rośnie głównie na podłożu granitowym, porastając szczeliny skalne i piargi.
Fitosocjologia
W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla rzędu (O.) Androsacetalia alpinae i gatunek wyróżniający dla Ass. Oxyrio-Saxifragetum[2].
Information icon.svg Zobacz też: Rośliny tatrzańskie.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-01-23].
  2. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Kwiaty Tatr. Przewodnik kieszonkowy. Warszawa: MULTICO Oficyna Wyd., 2003. ISBN 83-7073-385-9.
  2. Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.