Kuku-nor
| Kuku-nor | |
 Zdjęce satelitarne jeziora Kuku-nor |
|
| Państwo |  Chiny |
| Powierzchnia | ok. 4500 km² |
| Głębokość • maksymalna |
33 m |
| Wysokość lustra | 3196 m n.p.m. |
| Rzeki zasilające | Buh He |
| Rodzaj jeziora | tektoniczne |
|
Położenie na mapie Chińskiej Republiki Ludowej
  Kuku-nor
|
|
 |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Kuku-nor (chin.: 青海湖; pinyin: Qīnghǎi Hú; tyb.: མཚོ་སྔོན་པོ, Wylie: Mtsho-sngon-po, ZWPY: Co Ngoinbo; pol. Jezioro Błękitne[1]) – słone, bezodpływowe jezioro pochodzenia tektonicznego w Chinach, w prowincji Qinghai. Zajmuje powierzchnię ok. 4,5 tys. km² i leży na wysokości 3196 m n.p.m.[2], jego maksymalna głębokość to 33 m[3]
Jezioro położone jest w tektonicznym zagłębieniu Wyżyny Tybetańskiej, w górach Qilian Shan, pomiędzy pasmem Datong Shan na północy a Qinghai Nanshan na południu[4]. Zasilane jest 23 rzekami i strumieniami, z których największą jest Buh He. Jezioro stopniowo zanika, kiedyś miało powierzchnię ok. 6000 km². Przez 5 miesięcy w roku jezioro jest zamarznięte. Występują ryby, głównie z rodziny karpiowatych[5].
Jezioro Kuku-nor zostało zbadane w 1872 roku przez Nikołaja Przewalskiego[5].
Przypisy
- ↑ Ł. Azik "Wilkołak i małpa", Angora nr 41, 9.10.2011
- ↑ 河流和湖泊 (chiń.). gov.cn. [dostęp 2011-02-26].
- ↑ Songqiao Zhao: Physical geography of China. New York: John Wiley & Sons, 1986, s. 49–50. ISBN 0-471-09597-4.
- ↑ Andrzej Maryański, Andrzej Halimarski: Chiny. red. Hanna Krzysztofik. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1980, s. 307. ISBN 83-01-00952-7.
- ↑ 5,0 5,1 Кукунор (озеро в Китае) (ros.). Большая Советская Энциклопедия. [dostęp 2012-02-27].
