Kuku-nor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kuku-nor
Zdjęce satelitarne jeziora Kuku-nor
Zdjęce satelitarne jeziora Kuku-nor
Państwo  Chiny
Powierzchnia ok. 4500 km²
Głębokość
• maksymalna

33 m
Wysokość lustra 3196 m n.p.m.
Rzeki zasilające Buh He
Rodzaj jeziora tektoniczne
Położenie na mapie Chińskiej Republiki Ludowej
Mapa lokalizacyjna Chińskiej Republiki Ludowej
Kuku-nor
Kuku-nor
Ziemia 36°55′N 100°10′E/36,916667 100,166667Na mapach: 36°55′N 100°10′E/36,916667 100,166667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Kuku-nor (chiń.: 青海湖; pinyin: Qīnghǎi Hú; tyb.: མཚོ་སྔོན་པོ, Wylie: Mtsho-sngon-po, ZWPY: Co Ngoinbo) – słone, bezodpływowe jezioro pochodzenia tektonicznego w Chinach, w prowincji Qinghai. Zajmuje powierzchnię ok. 4,5 tys. km² i leży na wysokości 3196 m n.p.m.[1], jego maksymalna głębokość to 33 m[2].

Przyjęta na zachodzie nazwa Kuku-nor pochodzi z języka mongolskiego i oznacza dosłownie „Błękitne Jezioro”[3].

Jezioro położone jest w tektonicznym zagłębieniu Wyżyny Tybetańskiej, w górach Qilian Shan, pomiędzy pasmem Datong Shan na północy a Qinghai Nanshan na południu[4]. Zasilane jest 23 rzekami i strumieniami, z których największą jest Buh He. Jezioro stopniowo zanika, kiedyś miało powierzchnię ok. 6000 km². Przez 5 miesięcy w roku jezioro jest zamarznięte. Występują ryby, głównie z rodziny karpiowatych[5].

Jezioro Kuku-nor zostało zbadane w 1872 roku przez Nikołaja Przewalskiego[5].

Przypisy

  1. 河流和湖泊 (chiń.). gov.cn. [dostęp 2011-02-26].
  2. Songqiao Zhao: Physical geography of China. New York: John Wiley & Sons, 1986, s. 49–50. ISBN 0-471-09597-4.
  3. Lakes and Wetlands. edited by John P. Rafferty. New York: Britannica Educational Publishing, 2011, s. 180. ISBN 978-1615303205.
  4. Andrzej Maryański, Andrzej Halimarski: Chiny. red. Hanna Krzysztofik. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1980, s. 307. ISBN 83-01-00952-7.
  5. 5,0 5,1 Кукунор (озеро в Китае) (ros.). Большая Советская Энциклопедия. [dostęp 2012-02-27].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]