Kulczyk zwyczajny
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Kulczyk zwyczajny | |
| Serinus serinus[1] | |
| (Linnaeus, 1766) | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | wróblowe |
| Podrząd | śpiewające |
| Rodzina | łuszczaki |
| Podrodzina | łuskacze |
| Rodzaj | Serinus |
| Gatunek | kulczyk zwyczajny |
| Kategoria zagrożenia (CzKGZ)[2] | |
 |
|
| Zasięg występowania | |
 letnie lęgowiska występuje całorocznie zimowiska |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Kulczyk zwyczajny, kulczyk (Serinus serinus) – gatunek małego ptaka wędrownego z rodziny łuszczaków. Zamieszkuje zachodnią, południową i środkową Europę i północną Afrykę. Populacje południowe osiadłe, północne – wędrowne, zimują w południowej Europie (przeloty III–V i IX–XI). Poza sezonem lęgowym tworzy stada, często mieszane z czyżami i innymi łuszczakami. W Polsce średnio liczny lub nieliczny ptak lęgowy, o liczebności zróżnicowanej zależnie od regionu (liczny na Pogórzu Karpackim i w większych miastach, nieliczny na wschodzie kraju)[3].
- Cechy gatunku
- Najmniejszy z europejskich łuszczaków, zbliżony wielkością do czyża zwyczajnego. Samce mają kuper, pierś i czoło cytrynowożółte, a brzuch biały. Grzbiet, głowa i boki wyraźnie kreskowane. Przez skrzydła przechodzą dwie jaśniejsze pręgi. Upierzenie samicy podobne do samca, ale bledsze, zielonoszare.
- Wymiary średnie
- Długość ciała ok. 11 cm
- Rozpiętość skrzydeł ok. 20 cm
- Masa ciała ok. 12 g
- Biotop
- Obrzeża borów i lasów mieszanych, parki, otwarte przestrzenie ze skąpą, niską roślinnością.
- Gniazdo
- Starannie uwite i umieszczone na wysokości 3–8 metrów nad ziemią w okółku bocznej gałęzi.
- Jaja
- W maju składa 3–4 jaja o średnich wymiarach 11x16 mm, białe z odcieniem niebieskawym i nielicznymi, słabo widocznymi, czerwonymi plamkami.
- Wysiadywanie
- Od zniesienia ostatniego jaja trwa 10–13 dni. Pisklęta przebywają w gnieździe przez okres 2 tygodni.
- Pożywienie
- Wyłącznie nasiona chwastów.
- Ochrona
- Na terenie Polski gatunek ten jest objęty ścisłą ochroną gatunkową[4].
Przypisy
- ↑ Serinus serinus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Serinus serinus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Ludwik Tomiałojć, Tadeusz Stawarczyk: Awifauna Polski. Rozmieszczenie, liczebność i zmiany. Wrocław: PTPP "pro Natura", 2003, s. 743. ISBN 83-919626-1-X. Wg skali przyjętej przez autorów, dla okresu lęgowego średnio liczny oznacza zagęszczenie 10–100 par na 100 km2, a nieliczny – 1–10 par na 100 km2.
- ↑ Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 28 września 2004 r. w sprawie gatunków dziko występujących zwierząt objętych ochroną Dz. U. z 2004 r. Nr 220, poz. 2237
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
