Kulik cienkodzioby
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Kulik cienkodzioby | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | siewkowe |
| Rodzina | bekasowate |
| Podrodzina | kuliki |
| Rodzaj | Numenius |
| Gatunek | kulik cienkodzioby |
| Nazwa systematyczna | |
| Numenius tenuirostris[1] | |
| (Vieillot, 1817) | |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
Kulik cienkodzioby (Numenius tenuirostris) – gatunek średniego ptaka wędrownego z rodziny bekasowatych (Scolopacidae).
- Występowanie
- Zamieszkuje południowo-zachodnią Syberię i północny Kazachstan. Zimuje w Maghrebie i być może Mezopotamii. Trasa przelotu wiedzie przez Turkmenistan, stepy nadkaspijskie, Ukrainę, Bałkany, Grecję i Półwysep Apeniński. Podczas tej wędrówki kilkakrotnie pojawiał się w Polsce. Druga trasa wiedzie na Bliski Wschód.
- Cechy gatunku
- Brak wyraźnego dymorfizmu , zarówno płciowego jak i wiekowego. Wierzch ciała szarobrązowy pokryty ciemnymi, wydłużonymi plamami. Spód ciała jasny, a brzuch i kuper białe. Na szyi i piersi również cętki. Ogon biały z ciemnym, poprzecznym prążkowaniem. Długi, łukowato zagięty ku dołowi dziób oraz nogi czarne.
- Wymiary średnie
- dł. ciała ok. 38-40 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 70-90 cm
waga ok. 120-360 g - Biotop
- Torfowiska o gęstej roślinności.
- Gniazdo
- Na ziemi w suchym miejscu.
- Jaja
- O zwyczajach lęgowych niewiele wiadomo. Znajdowano w maju gniazda z 4 jajami.
- Wysiadywanie
- Informacje niepewne.
- Pożywienie
- Bezkręgowce.
- Ochrona
- Gatunek chroniony, zagrożony wyginięciem.
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Numenius tenuirostris w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Numenius tenuirostris. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)