Kulon plażowy
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Kulon plażowy | |
| Esacus magnirostris[1] | |
| (Vieillot, 1818) | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | siewkowe |
| Rodzina | kulony |
| Rodzaj | Esacus |
| Gatunek | kulon plażowy |
| Synonimy | |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
 |
|
| Zasięg występowania | |
 Jasnozielone pola są zasiedlane przez kulona plażowego |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Kulon plażowy (Esacus magnirostris) – gatunek dużego ptaka z rodziny kulonów. Występuje na wybrzeżach wschodniej i północnej Australii, Półwyspie Malajskim, Nowej Gwinei, Filipinach oraz wyspach południowo-zachodniego Pacyfiku. Nie wyróżnia się podgatunków.
- Wygląd
- Nie występuje dymorfizm płciowy. Ma duży i dość gruby dziób z żółtym początkiem i czarnym końcem. Na głowie kontrastowy rysunek. Przez oko przebiega czarny pas, nad nim biały, jednakże kantarek i czoło są normalne (brudnobiałe). Od kącików dzioba biegnie czarna plamka. Beżowy wierzch głowy jak i skrzydła oraz ogon. Na skrzydle dwa paski: biały i czarny. Lotki są ciemniejsze. Dosyć długie, żółte nogi zakończone czarnymi pazurkami.
- Wymiary
- długość ciała: 54-56 cm
- rozpiętość skrzydeł: 89-109 cm
- masa ciała: 0,9-1,1 kg
- Biotop
- Spokojne plaże, tarasy zalewowe, przybrzeżne zatoki i namorzyny.
- Zachowanie
- Powoli chodzi po plaży, trochę jak czapla, a czasami biegnie na krótkim odcinku.
- Ochrona
- Zagrożony z powodu niszczenia jego środowisk życia i niepokojenia przez ludzi. W Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii NT (podwyższonego ryzyka)[2].
- Głos
- Ostre "uiir-lu".
- Pożywienie
- Głównie kraby, poza tym inne skorupiaki oraz nadmorskie bezkręgowce.
- Lęgi
- Wyprowadza jeden lęg. Gniazdo to zagłębienie w ziemi, czasami wyściela je roślinnością. Składa 1 jajo wysiadywane przez minimum 30 dni. Pisklęta opuszczają gniazdo chwilę po wykluciu. Są zagniazdownikami.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Esacus magnirostris w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ 2,0 2,1 2,2 Esacus magnirostris. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Beach Stone-curlew (ang.). Threatened Species Information. [dostęp 18 marca 2010].
Bibliografia[edytuj]
- D. Chandler, D. Couzens, E. Dunn, J. Elphic, R. Hume i inni: Fakty o zwierzętach świata: Ptaki. MULTICO, 2008. ISBN 9788370735838.
