Kulon plażowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kulon plażowy
Esacus magnirostris[1]
(Vieillot, 1818)
Kulon plażowy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd siewkowe
Rodzina kulony
Rodzaj Esacus
Gatunek kulon plażowy
Synonimy
  • Esacus giganteus (Wagler, 1829)[2]
  • Burhinus giganteus (Wagler, 1829)[1]
  • Esacus neglectus (Mathews, 1912)[3]
  • Burhinus magnirostris (Vieillot, 1818)[1]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 NT pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Jasnozielone pola są zasiedlane przez kulona plażowego
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Kulon plażowy (Esacus magnirostris) – gatunek dużego ptaka z rodziny kulonów. Występuje na wybrzeżach wschodniej i północnej Australii, Półwyspie Malajskim, Nowej Gwinei, Filipinach oraz wyspach południowo-zachodniego Pacyfiku. Nie wyróżnia się podgatunków.

Wygląd
Nie występuje dymorfizm płciowy. Ma duży i dość gruby dziób z żółtym początkiem i czarnym końcem. Na głowie kontrastowy rysunek. Przez oko przebiega czarny pas, nad nim biały, jednakże kantarek i czoło są normalne (brudnobiałe). Od kącików dzioba biegnie czarna plamka. Beżowy wierzch głowy jak i skrzydła oraz ogon. Na skrzydle dwa paski: biały i czarny. Lotki są ciemniejsze. Dosyć długie, żółte nogi zakończone czarnymi pazurkami.
Wymiary
  • długość ciała: 54-56 cm
  • rozpiętość skrzydeł: 89-109 cm
  • masa ciała: 0,9-1,1 kg
Biotop
Spokojne plaże, tarasy zalewowe, przybrzeżne zatoki i namorzyny.
Zachowanie
Powoli chodzi po plaży, trochę jak czapla, a czasami biegnie na krótkim odcinku.
Ochrona
Zagrożony z powodu niszczenia jego środowisk życia i niepokojenia przez ludzi. W Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii NT (podwyższonego ryzyka)[2].
Głos
Ostre "uiir-lu".
Pożywienie
Głównie kraby, poza tym inne skorupiaki oraz nadmorskie bezkręgowce.
Lęgi
Wyprowadza jeden lęg. Gniazdo to zagłębienie w ziemi, czasami wyściela je roślinnością. Składa 1 jajo wysiadywane przez minimum 30 dni. Pisklęta opuszczają gniazdo chwilę po wykluciu. Są zagniazdownikami.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Esacus magnirostris w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 2,2 Esacus magnirostris. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Beach Stone-curlew (ang.). Threatened Species Information. [dostęp 18 marca 2010].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • D. Chandler, D. Couzens, E. Dunn, J. Elphic, R. Hume i inni: Fakty o zwierzętach świata: Ptaki. MULTICO, 2008. ISBN 9788370735838.