Kultura Terramare
kultura atlantycka
kultura Terramare
Kultura terramare to kultura epoki brązu występująca w północnych Włoszech, głównie na Nizinie Padańskiej, w XV-XIII w.p.n.e.
Spis treści |
Geneza [edytuj]
Kultura ta jest kontynuacją kultury Polada zajmującej ten sam obszar. Nazwa kultury terramare pochodzi od określenia tłustej ziemi – terra mare na oznaczenie warstwy kulturowej.
Osadnictwo i budownictwo [edytuj]
Osiedla typu terramare rozwijały się szczególnie na terenie położonym na południe od Padu, na nizinie nadpadańskiej. Wznoszono tu osady obronne (niewielkie 1-2 ha), otoczone wałem i rowem. Konstrukcje te obok znaczenia militarnego służyły też prawdopodobnie jako ochrona przeciwpowodziowa dla osady. Osiedla tego typu były intensywnie zamieszkane i zabudowane budynkami czworobocznymi. Pozostałości tych osad widoczne są jeszcze obecnie w postaci pagórków wznoszących się na nizinie nadpadańskiej na podobieństwo telli z Kotliny Karpackiej. Przez środek osady prowadziła droga. Rozwijały się nadal osiedla palafitowe na jeziorach na północ od Padu.
Gospodarka [edytuj]
Rozwój rolnictwa. Uprawiano głównie pszenice. Udomowiono i hodowano świnie, owce, kozy, osły, konie.
Ceramika [edytuj]
Ceramika kultury terramare stanowi kontynuacje ceramiki kultury Polada. Naczynia są zaopatrzone w ucha i uchwyty plastyczne, niekiedy o zoomorficznych kształtach. Spotyka się zdobienie naczyń żłobkami, guzami i girlandami. Naczynia nie są zbyt zróżnicowane w formie.
Obrządek pogrzebowy [edytuj]
Zmarłych chowano początkowo niespalonych. Dopiero w późniejszych fazach kultury pojawił się ciałopalny obrządek pogrzebowy, który następnie został rozpowszechniony na terenie całej Italii.
Bibliografia [edytuj]
- Marek Gedl, Archeologia pierwotna i wczesnośredniowieczna, część III Epoka brązu i wczesna epoka żelaza w Europie, Drukarnia Uniwersytetu Jagielońskiego, Kraków 1985.
