Kultura Thule

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pozostałości po kulturze Thule

Kultura Thule – cywilizacja pierwszych mieszkańców tundry arktycznej, którzy osiedlili się na Alasce, w pobliżu Cieśniny Beringa. Byli oni przodkami współczesnych Inuitów.

Pierwsze plemiona polowały na woły piżmowe, nie korzystając jeszcze z zasobów morza. Stopniowo ludy te zostały zastąpione przez inne, które również żyły wokół Cieśniny Beringa. Największe ich skupisko znajdowało się na Wyspie Św. Wawrzyńca. Ludzie ci polowali na zwierzęta lodowe oraz na wieloryby i foki. Budowali duże łodzie pokryte skórą morsów lub fok, dzięki czemu mogli polować m.in. na krach. Wykonywali także sanie, by móc przemieszczać się po pokrytym śniegiem lodzie. Zimą mieszkali w niskich połowicznie zakopanych domach, których dachy umacniano kośćmi wielorybów. Stopniowo rozprzestrzenili się od Alaski po Grenlandię.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • D. Rootes, Wokół biegunów, Śladami odkrywców, Wyd. GeoCenter, Warszawa 1996, ISBN 83-86146-83-4