Kultura hamburska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ostrze hamburskie

Kultura hamburska - jest to kultura archeologiczna paleolitu schyłkowego, która ok. 12 tys. lat temu, jako pierwsza wkroczyła na Niż Środkowoeuropejski.

Wydzielona na podstawie znalezisk na stanowisku Meiendorf k.Hamburga[1].

Jej przedstawiciele prowadzili selektywne polowania na renifery przy użyciu łuku.

Do narzędzi kamiennych charakterystycznych dla tej kultury zaliczamy ostrza z zadziorami, które służyły jako groty strzał i oszczepów oraz przekłuwacze asymetryczne do obróbki kości i rogu.

Na ziemiach polskich narzędzia kamienne kultury hamburskiej znajdujemy na Dolnym Śląsku i w Wielkopolsce.

Przypisy

  1. Michel Brézillon, Encyklopedia kultur pradziejowych, WAiF, Warszawa, 1981, ISBN 83-221-0143-0