Kunowice
| Kunowice | |
Zabudowania |
|
| Państwo | |
| Województwo | lubuskie |
| Powiat | słubicki |
| Gmina | Słubice |
| Sołectwo | Kunowice |
| Liczba ludności (12 maja 2011) | 918[1] |
| Strefa numeracyjna | (+48) 95 |
| Kod pocztowy | 69 100 do 69-102 |
| Tablice rejestracyjne | FSL |
Kunowice – (niem. Kunersdorf), d. Kunowsko[2] wieś sołecka w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie słubickim, w gminie Słubice.
W przyszłości planowane jest połączenie ze Słubicami[3]. Obecnie jest to jedna aglomeracja, ponieważ sieć wodociągowa i kanalizacyjna jest połączona. Leży na skraju Puszczy Rzepińskiej. Znajduje się tu przystanek kolejowy Kunowice.
Spis treści |
Historia[edytuj]
Miejsce bitwy stoczonej 12 sierpnia 1759 r., w której Prusacy, pod dowództwem króla Fryderyka II, zostali pobici przez wojska rosyjskie i austriackie, dowodzone przez Piotra Sałtykowa i Ernesta Laudona.
Od 1873 do 1945 wieś wchodziła w skład powiatu Weststernberg.
W czasie II wojny światowej zdobyte 6 lutego 1945 po kilkudniowych ciężkich bojach przez radziecki 11 Korpus Pancerny[4].
W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie gorzowskim.
W miejscowości działała Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna „Nadodrze” w Kunowicach[5][6].
Demografia[edytuj]

Galeria[edytuj]
Przypisy
- ↑ Analiza demograficzna gminy Słubice (Stan w dniu 12 V 2011 r.), Urząd Miasta Słubice, maj 2011, Słubice.
- ↑ 130 lat linii kolejowej Frankfurt-Świebodzin-Poznań. [dostęp 2011-05-06].
- ↑ Analiza Zmian w Zagospodarowaniu Przestrzennym Miasta i Gminy Słubice
- ↑ Urząd Miejski w Słubicach: Atrakcje turystyczne (pol.).
- ↑ “Nadodrze. Rolnicza spółdzielnia produkcyjna”, “Kunowice”, Zielona 1, Spółdzielnie Spożywców - pkt.pl
- ↑ http://maps.geoportal.gov.pl/webclient/default.aspx?crs=EPSG%3A2180&bbox=201383.0555881794,506704.1133487951,204723.6805881794,508066.6133487951&variant=TOPO (warstwa: skany map topograficznych)
- ↑ Ludność Kunowic w latach 1910-1939 (niem.). [dostęp 25 maja 2010].
- ↑ Program Ochrony Środowiska dla Miasta i Gminy Słubice
Bibliografia[edytuj]
- Mirosław Grzegorz Przeździecki, Kunersdorf 1759, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 1996
|
|||||||||||