Kunowice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kunowice
Zabudowania
Zabudowania
Państwo  Polska
Województwo lubuskie
Powiat słubicki
Gmina Słubice
Sołectwo Kunowice
Liczba ludności (12 maja 2011) 918[1]
Strefa numeracyjna (+48) 95
Kod pocztowy 69 100 do 69-102
Tablice rejestracyjne FSL
SIMC 0187100
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Kunowice
Kunowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kunowice
Kunowice
Ziemia 52°21′N 14°38′E/52,350000 14,633333Na mapach: 52°21′N 14°38′E/52,350000 14,633333
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Kunowice – (niem. Kunersdorf), d. Kunowsko[2] wieś sołecka w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie słubickim, w gminie Słubice.

W przyszłości planowane jest połączenie ze Słubicami[3]. Obecnie jest to jedna aglomeracja, ponieważ sieć wodociągowa i kanalizacyjna jest połączona. Leży na skraju Puszczy Rzepińskiej. Znajduje się tu przystanek kolejowy Kunowice.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miejsce bitwy stoczonej 12 sierpnia 1759 r., w której Prusacy, pod dowództwem króla Fryderyka II, zostali pobici przez wojska rosyjskie i austriackie, dowodzone przez Piotra Sałtykowa i Ernesta Laudona.

Information icon.svg Osobny artykuł: Bitwa pod Kunowicami.

Od 1873 do 1945 wieś wchodziła w skład powiatu Weststernberg.

W czasie II wojny światowej zdobyte 6 lutego 1945 po kilkudniowych ciężkich bojach przez radziecki 11 Korpus Pancerny[4].

W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie gorzowskim.

W miejscowości działała Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna „Nadodrze” w Kunowicach[5][6].

Do 21 grudnia 2007 roku funkcjonowało kolejowe przejście graniczne Kunowice - Frankfurt, które na mocy układu z Schengen zostało zlikwidowane.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Źródło:[7][8]

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mirosław Grzegorz Przeździecki, Kunersdorf 1759, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 1996