Kuprej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kuprej
Bos sauveli[1]
Urbain, 1937
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd parzystokopytne
Rodzina krętorogie
Podrodzina Bovinae
Rodzaj Bos
Gatunek kuprej
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 CR pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Kuprej (Bos sauveli) – gatunek dużego ssaka parzystokopytnego z rodziny krętorogich (Bovidae). Został rozpoznany jako nowy dla nauki gatunek w 1937 na podstawie młodego osobnika schwytanego w Kambodży.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Pozycja taksonomiczna kupreja pozostawała niejasna przez wiele lat. Uważano, że może być odrębnym gatunkiem lub zdziczałą formą krzyżówki zebu i bantenga[3][4]. Obecnie coraz powszechniej uznawany jest za odrębny gatunek blisko spokrewniony z zebu i bantengiem.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 210–220 cm, wysokość w kłębie 170–190 cm, masa ciała 600–910 kg. Ubarwienie jest zależne od wieku osobnika – czarne, szare lub brunatne u dorosłych byków, szarobrązowe u samic, a u młodych szare. Dymorfizm płciowy jest wyraźnie zaznaczony. Rogi samców dochodzą do 80 cm, u samic są znacznie krótsze.

Występowanie i biotop[edytuj | edytuj kod]

Półwysep Indochiński – na pograniczu Kambodży, Laosu i Wietnamu. W Tajlandii prawdopodobnie wyginął. Występuje na terenach leśnych, w lasach galeriowych i na otwartych terenach trawiastych z dostępem do wody. Liczebność całego gatunku szacuje się na nie więcej niż 250 osobników, prawdopodobnie mniej niż 50.

Być może wymarły[2].

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Kuprej żyje w stadach złożonych z 15–25 osobników. Stadem przewodzi zazwyczaj dojrzała samica. Starsze samce zwykle przebywają samotnie. Kupreje żywią się trawami. Biologia rozrodu tego gatunku jest słabo znana.

Przypisy

  1. Bos sauveli w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 Bos sauveli. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Northwestern biologists demote Southeast Asia's 'forest ox' (ang.)
  4. Komosińska i Podsiadło, 2002

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Kouprey (ang.). Wild Cattle Conservation Project. [dostęp 24 lutego 2008].
  2. Halina Komosińska, Elżbieta Podsiadło: Ssaki kopytne : przewodnik. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002, s. 214-215. ISBN 83-01-13806-8.