Kurara (trucizna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Strychnos toxifera, Koehler 1887

Kuraratrucizna wytwarzana z wyciągu z kory kilku gatunków kulczyby (Strychnos toxifera, S. schomburgkii, S. cognes), z cebuli rośliny Burmannia lub ze śluzowatej substancji korzeni Cissus quadrialata. Kurara blokuje acetylocholinowe receptory nikotynowe występujące w synapsach nerwowo-mięśniowych mięśni szkieletowych. Używana jest na całym świecie, głównie przez Indian południowoamerykańskich do zatruwania strzał do łuków i dmuchawek[1].

W różnych preparatach kurary zidentyfikowano około 70 alkaloidów. Cechą wspólną kurar są dimeryczne alkaloidy z czwartorzędowymi grupami aminowymi[1]. Do alkaloidów kurary porażających przewodnictwo nerwowo-mięśniowe należą:

Właściwości trujące kurary dotyczą tylko sytuacji bezpośredniego przedostania się substancji do krwiobiegu. Spożycie kurary jest nieszkodliwe, gdyż nie jest wchłaniana przez przewód pokarmowy[1]. Kurara jest niedepolaryzującym środkiem zwiotczającym, powoduje natychmiastowe wiotczenie mięśni. Działanie to wykorzystywane jest w anestezjologii od 1939 roku; od roku 1942 stosuje się w tym celu czystą tubokurarynę. Obecnie wykorzystuje się pochodne syntetyczne o zbliżonej budowie, na przykład atrakurium, o lepszym profilu działania i stabilności podczas przechowywania[1].

Działanie kurary niweluje się podaniem niewielkich dawek neostygminy lub innych inhibitorów acetylocholinesterazy[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 G. Philippe, L. Angenot, M. Tits, M. Frédérich. About the toxicity of some Strychnos species and their alkaloids. „Toxicon”. 44 (4), s. 405-416, 2004. DOI: 10.1016/j.toxicon.2004.05.006. PMID: 15302523. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.