Kurara (trucizna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Strychnos toxifera, Koehler 1887

Kuraratrucizna wytwarzana z wyciągu kory kilku gatunków kulczyby (Strychnos toxifera, S. cognes, S. schomburgkii), z cebuli rośliny Burmannia albo ze śluzowatej substancji korzeni Cissus quadrialata. Kurara blokuje acetylocholinowe receptory nikotynowe występujące w synapsie nerwowo-mięśniowej mięśnia szkieletowego. Używana na całym świecie, głównie przez Indian południowoamerykańskich do zatruwania strzał do łuków i dmuchawek[1].

W różnych preparatach kurary zidentyfikowano ok. 70 alkaloidów. Cechą wspólną kurar są dimeryczne alkaloidy z czwartorzędowymi grupami aminowymi[1]. Do alkaloidów kurary porażających przewodzenie nerwowo-mięśniowe należą:

Właściwości trujące kurary dotyczą tylko sytuacji bezpośredniego przedostania się substancji do krwiobiegu. Spożycie kurary jest nieszkodliwe, gdyż nie jest wchłaniana przez przewód pokarmowy[1]. Kurara jest niedepolaryzującym środkiem zwiotczającym, powoduje natychmiastowe wiotczenie mięśni. Działanie to wykorzystywane jest w anestezjologii od 1939 roku; od roku 1942 stosuje się w tym celu czystą (+)-tubokurarynę. Obecnie wykorzystuje się pochodne syntetyczne o zbliżonej budowie, np. atrakurium, o lepszym profilu działania i stabilności podczas przechowywania[1].

Działanie kurary jest niwelowane przez podanie niewielkich dawek neostygminy lub innych inhibitorów acetylocholinesterazy[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 G. Philippe, L. Angenot, M. Tits, M. Frédérich. About the toxicity of some Strychnos species and their alkaloids. „Toxicon”. 44 (4), s. 405-416, 2004. doi:10.1016/j.toxicon.2004.05.006. PMID 15302523. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.