Kurhannik
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Kurhannik | |
| Buteo rufinus[1] | |
| (Cretzschmar, 1827) | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | szponiaste |
| Rodzina | jastrzębiowate |
| Podrodzina | myszołowy |
| Rodzaj | Buteo |
| Gatunek | kurhannik |
| Synonimy | |
|
|
| Kategoria zagrożenia (CzKGZ)[3] | |
 |
|
| Zasięg występowania | |
 gniazduje występuje przez cały rok zimuje |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Kurhannik (Buteo rufinus) – gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae), zamieszkujący stepy południowo-wschodniej Europy, Azji Środkowej oraz północnej Afryki. Ptaki występujące najbardziej na północy wędrują. Do Polski zalatuje sporadycznie, obserwowany ok. 48 razy[4].
- Cechy gatunku
- Samice większe od samców. Brak jest różnic w ubarwieniu pomiędzy płciami, jednak występuje duży polimorfizm w obrębie gatunku. Najczęściej głowa i szyja jasnorude, grzbiet ciemnobrunatny, ogon płowy. Spod jasny, dziób ciemny, nogi żółte. Niektóre osobniki przypominają myszołowy.
- Wymiary średnie
- dł. ciała ok. 60 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 135 cm
waga ok. 1,5 kg - Biotop
- Tereny otwarte, głównie pola i stepy.
- Gniazdo
- Na skalnej półce, drzewie, krzewie lub bezpośrednio na ziemi.
- Jaja
- W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając 2 do 5 jaj o wymiarach około 60 x 47 mm.
- Wysiadywanie
- Jaja wysiadywane są przez okres 28 dni. Pisklęta opuszczają gniazdo po ok. 42 dniach.
- Pożywienie
- Drobne gryzonie i inne kręgowce.
- Ochrona
- Na terenie Polski gatunek ten jest objęty ścisłą ochroną gatunkową[5].
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Buteo rufinus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Long-legged Buzzard (Buteo rufinus) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 10 stycznia 2011].
- ↑ Buteo rufinus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Ludwik Tomiałojć, Tadeusz Stawarczyk: Awifauna Polski. Rozmieszczenie, liczebność i zmiany. Wrocław: PTPP "pro Natura", 2003, s. 235. ISBN 83-919626-1-X.
- ↑ Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 28 września 2004 r. w sprawie gatunków dziko występujących zwierząt objętych ochroną (Dz. U. z 2004 r. Nr 220, poz. 2237)
