Kurt Eggers

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Kurt Eggers (ur. 10 listopada 1905 w Berlinie, zm. 12 sierpnia 1943 pod Biełgorodem) był niemieckim pisarzem, poetą, autorem piosenek i sztuk teatralnych, blisko związanym z partią nazistowską. Służył na froncie w czasie II wojny światowej jako korespondent wojenny i żołnierz. Zginał na froncie wschodnim w 1943.

Młodość[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w 1905 jako syn urzędnika bankowego. W 1917 wstąpił do Korpusu Kadetów. W 1919 był świadkiem upadku powstania komunistów niemieckich. W 1921 dołączył do Freikorpsu i brał udział w tłumieniu III powstania śląskiego. Uczestniczył w walkach o górę św. Anny.

Związki z chrześcijaństwem[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu służby wojskowej w pułku artylerii w 1924, powrócił do nauki. Studiował Sanskryt, archeologię, filozofię i teologię w Rostocku, Berlinie i Getyndze[1]. Szczególnie interesował go okres reformacji i osoba Ulricha von Hutten[2]. W czasie studiów był członkiem studenckiej grupy Vandalia Rostock. Po zakończeniu studiów teologicznych w 1931 został pastorem i rozpoczął pracę w Neustrelitz, a następnie w Berlinie. Szybko jednak popadł w konflikt z przełożonymi po opublikowaniu "Pieśni Zbuntowanych Wieśniaków", wzywającej do zerwania z dotychczasowymi porządkami społecznymi. Ostatecznie zerwał z chrześcijaństwem.

III Rzesza i II wojna światowa[edytuj | edytuj kod]

Po dojściu do władzy Adolfa Hitlera Eggers szybko awansował w obrębie struktur nowego państwa, korzystając z przynależności do NSDAP. W tym okresie bardzo dużo pisał, tworząc opowiadania, wiersze, pieśni, piosenki i scenariusze słuchowisk radiowych. Jego twórczość była szeroko wykorzystywana przez propagandę III Rzeszy. Większość jego dzieł wydało należące do SS wydawnictwo Nordland-Verlag. Związany z czasopismami "Reichssender Leipzig" i "Feiergestaltung".

Po ataku Niemiec na Polskę w 1939 wstąpił do wojska i został żołnierzem w jednostce pancernej, jednak szybko przesunięto go na stanowisko redaktora należącego do SS magazynu "Das schwarze Korps". Pełnił także obowiązki korespondenta wojennego.

W 1942 złożył do kancelarii Rzeszy podanie z prośbą o przeniesienie go na front. Ostatecznie spełniono jego życzenie i został żołnierzem 5 Dywizji Pancernej SS Wiking, składającej się w dużym stopniu z zagranicznych ochotników. Brał udział w walkach na Kaukazie w latach 1942-1943[3].

Śmierć[edytuj | edytuj kod]

W lipcu 1943 powrócił do zreorganizowanej dywizji, z którą wziął udział w Bitwie na Łuku Kurskim. 12 sierpnia zginął w okolicy Biełgorodu, podczas podjętego przez Niemców kontrataku na nacierających Rosjan.

Jego śmierć upamiętniono uroczystością w gmachu opery Krolla w Berlinie, która odbyła się 26 września 1943. W jej trakcie fragmenty dzieł Eggersa czytał jego przyjaciel Heinrich George. Imię Kurta Eggersa otrzymała także jednostka korespondentów wojennych SS podczas uroczystej ceremonii w listopadzie 1943[4]. Po zakończeniu II wojny światowej jego twórczość była zakazana na terenie objętym sowiecką okupacją, który następnie przekształcony został w Niemiecką Republikę Demokratyczną.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Był dwukrotnie żonaty, z drugą żoną miał trójkę synów. Sven Eggers, skrajnie prawicowy publicysta niemiecki związany z Niemiecką Unią Ludową, jest jego wnukiem.

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • „Hutten, Roman eines Deutschen“
  • „Annaberg“
  • „Job der Deutsche“
  • „Herz im Osten, der Roman Litaipes des Dichters“
  • „Vom mutigen Leben und tapferen Sterben“
  • „Die Geburt des Jahrtausends“
  • „Von der Freiheit des Krieges“
  • „1000 Jahre Kakeldütt“
  • „Der Tanz aus der Reihe“
  • „Vater aller Dinge“
  • „Der Scheiterhaufen“
  • „Die Feindschaft“
  • „Der deutsche Dämon“
  • „Von der Heimat und ihren Frauen“
  • "Rom gegen Reich"
  • "Der Berg der Rebellen"

Przypisy

  1. Jürgen Hillesheim, Elisabeth Michael: Lexikon nationalsozialistischer Dichter. Berlin: 1993.
  2. Jay W. Baird: Hitler's War Poets: Literature and Politics in the Third Reich. Cambridge: 2008, s. 226.
  3. Jay W. Baird: Hitler's War Poets: Literature and Politics in the Third Reich. Cambridge: 2008, s. 245-246.
  4. Jay W. Baird: Hitler's War Poets: Literature and Politics in the Third Reich. Cambridge: 2008, s. 251.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jay W. Baird, Hitler's War Poets: Literature and Politics in the Third Reich, Cambridge University Press, Cambridge, 2008
  • Jürgen Hillesheim, Elisabeth Michael, Lexikon nationalsozialistischer Dichter, Königshausen & Neumann, Berlin, 1993