Kurt Grossmann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kurt Grossmann
Kurt Grossmann, Rudolf Olden, Carl von Ossietzky, Alfred Apfel, Kurt Rosenfeld przed więzieniem w berlińskiej dzielnicy Tegel
Kurt Grossmann, Rudolf Olden, Carl von Ossietzky, Alfred Apfel, Kurt Rosenfeld przed więzieniem w berlińskiej dzielnicy Tegel
Data i miejsce urodzenia 21 maja 1897
w Berlinie
Data i miejsce śmierci 1972
w St. Ptersburgu

Kurt Richard Grossmann (ur. 21 maja 1897 w Berlinie, zm. w 1972 w St. Petersburgu) – niemiecki i amerykański dziennikarz i publicysta.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

W latach 1926–1933 Grossmann sprawował funkcję sekretarza generalnego Niemieckiej Ligi Praw Człowieka (niem. Deutsche Liga für Menschenrechte)[1]. Współpracował z pismem Weltbühne[2], pisał dla "Vossische Zeitung" i "Berliner Tageblatt"[1].

Po dojściu do władzy Adolfa Hitlera i nazistów, zbiegł po pożarze Reichstagu najpierw do Pragi (do 1938)[1] a potem przez Francję do Stanów Zjednoczonych. W 1933 był jedną z pierwszych 33 osób, którym naziści odebrali obywatelstwo niemieckie[1] na mocy Ustawy o odwołaniu nadania obywatelstwa i odebrania obywatelstwa niemieckiego (niem. Gesetz über den Widerruf von Einbürgerungen und die Aberkennung der deutschen Staatsangehörigkeit)[3]. W latach 1943–1950 był asystentem kierownictwa Światowego Kongresu Żydowskiego, a od 1952 pracował dla Agencji Żydowskiej na rzecz Izraela[1].

Przypisy