Kurt Masur

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy dyrygenta. Zobacz też: inne osoby o tym nazwisku.
Kurt Masur
Kurt masur.jpg
Kurt Masur (2007)
Data i miejsce urodzenia 18 lipca 1927
Brzeg
Pochodzenie niemieckie
Gatunek muzyka poważna
Zawód dyrygent
Powiązania Lipski Gewandhaus,
New York Philharmonic,
London Philharmonic Orchestra,
Orchestre National de France
Odznaczenia
Wielki Krzyż Zasługi z Gwiazdą i Wstęgą Orderu Zasługi RFN Krzyż Zasługi I Klasy Orderu Zasługi RFN Krzyż Wielki Legii Honorowej (Francja) Komandor Legii Honorowej (Francja) Krzyż Komandorski Orderu Zasługi RP
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Kurt Masur (ur. 18 lipca 1927 w Brzegu) – niemiecki dyrygent.

Zarys biografii[edytuj | edytuj kod]

Kurt Masur urodził się w Brzegu, wówczas niemieckim. Studiował grę na fortepianie, kompozycję oraz dyrygenturę w Lipsku. Po studiach obejmował wiele stanowisk dyrygenta w NRD, przewodząc m.in. Drezdeńskiej Orkiestrze Filharmonicznej oraz Gewandhausowi z Lipska. Obecnie jest Honorowym Dyrygentem tej drugiej.

W 1991 Masur objął posadę dyrektora muzycznego Filharmonii Nowojorskiej po Zubinie Mehcie. W okresie jego kadencji pojawiły się pogłoski o pewnych napięciach pomiędzy nim, a dyrektor zarządzającą, Deborah Bordą, w rezultacie których umowa Masura w 2002 nie została przedłużona[1]. W wywiadzie telewizyjnym Kurt Masur oświadczył, że "nie było jego życzeniem" opuszczać NYP[2]. Po skończeniu pracy w NYP Masur został mianowany Dyrektorem Muzycznym Emeritusem; tytuł ten stworzono specjalnie dla niego. Krytycy przyznają, że w okresie swojej pracy Masur udoskonalił występy orkiestry w stosunku do koncertów za jego poprzedników[3].

W kwietniu 2002 został dyrektorem muzycznym Orchestre National de France. Natomiast w latach 2000-2007 był głównym dyrygentem Londyńskiej Orkiestry Filharmonicznej.

Kurt Masur jest szczególnie znany ze swoich interpretacji niemieckiej muzyki romantycznej. W 1982 został uhonorowany za swoje osiągnięcia Nationalpreis der Deutschen Demokratischen Republik.

9 października 1989 był mediatorem podczas antyrządowych demonstracji w NRD (w Lipsku), zażegnując konfrontację, mogącą się zakończyć interwencją sił bezpieczeństwa, podobną do tej z placu Tian’anmen[4][5].

Od 1996 dyrygent jest honorowym obywatelem Brzegu, w którym w 2005 otwarto Instytut Kurta Masura[6]. 17 maja 2007 artysta został także honorowym obywatelem Wrocławia.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Kurt Masur był trzykrotnie żonaty. Jego pierwsza żona, z którą miał córkę, zginęła w 1972 w wypadku samochodowym, podczas którego sam Masur został ciężko ranny[7]. Z trzecią żoną, Tomoko, ma syna, który także został dyrygentem[8].

Dyrygent[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Horst Förster
Główny dyrygent Orkiestry Filharmonicznej w Dreźnie
1967-1972
Następca
Günther Herbig
Poprzednik
Heinz Bongartz
Główny dyrygent Orkiestry Gewandhaus w Lipsku
1970-1996
Następca
Herbert Blomstedt
Poprzednik
Zubin Mehta
Dyrektor Orkiestry Filharmonicznej w Nowym Jorku
1991-2002
Następca
Lorin Maazel
Poprzednik
Franz Welser-Möst
Główny dyrygent Londyńskiej Orkiestry Filharmonicznej
2000-2007
Następca
Vladimir Jurowski
Poprzednik
Charles Dutoit
Główny dyrygent Orchestre National de France
od 2002
Następca

Przypisy

  1. Greg Sandow, Kurt, We Hardly Knew Ye. "Wall Street Journal", 5 czerwca 2002.
  2. Kurt Masur interview with Charlie Rose, The Charlie Rose Show, Public Broadcasting System (PBS) (US TV network), 21 maja 2002.
  3. Peter G. Davis, Soul Man. "New York Magazine", 17 czerwca 2002.
  4. John Lewis Gaddis, The Cold War: A New History. Penguin Press (2005), ISBN 978-1-59420-062-5
  5. Frederick C. Taylor: The Berlin Wall: A World Divided, 1961-1989. HarperCollins, s. 411. ISBN 9780060786137.
  6. Brzeg - Instytut Kurta Masura
  7. Norman Lebrecht: Kurt Masur: The survivor’s tale. W: The Lebrecht Weekly [on-line]. 11 lipca 2007. [dostęp 2007-07-24].
  8. Kevin Shihoten: Ken Masur Named Resident Conductor of San Antonio Symphony. W: Playbill Arts [on-line]. 18 lipca 2007. [dostęp 2007-07-24].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]