Kurzawka (geologia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ruchome piaski w pobliżu Thurgarton.

Kurzawka – luźne lub spoiste grunty, które przy odpowiednich warunkach, takich jak na przykład dużym nawodnieniu, zachowują się jak ciecze w całej swojej masie. To także drobnoziarnisty luźny osad, np. piasek lub muł nasycony wodą pod znacznym ciśnieniem. Kurzawki należą do gruntów o złych parametrach mechanicznych[1].

Podział[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnia się kurzawki:

  • właściwe, pylaste, które nie mają tendencji do oddawania wody,
  • piaszczyste, w których przy zmniejszaniu się prędkości przepływu wody następuje oddzielenie ziaren od wody i stopniowe ich osadzanie.

Słownik hydrogeologiczny wydany przez Ministerstwo Środowiska dzieli kurzawki na:

  • właściwe - grunty o kondensacyjno-koagulacyjnych wiązaniach strukturalnych o własnościach tiksotropicznych,
  • pozorne (pseudokurzawka) - grunty luźne i pozbawione plastyczności i spójności rzeczywistej (tzw. grunty dilatantne)[2].

Kurzawka w górnictwie i budownictwie[edytuj | edytuj kod]

Po odsłonięciu kurzawki podczas prowadzenia robót górniczych, upłynnia się i zachowuje się jak gęsta ciecz wyciskana pod ciśnieniem wody. Od kurzawki można uniezależnić się poprzez obniżanie poziomu wód gruntowych, wbijanie ścianek szczelnych, elektroosmozę lub zamrażanie gruntu[1].

Kurzawka występuje m.in. na terenie Warszawy. Stanowiła duży problem przy posadowieniu wysokich budynków oraz podczas budowy metra[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 J. Bażyński, S. Turek: Słownik hydrogeologii i geologii inżynierskiej. Warszawa: Wydawnictwa Geologiczne, 1969, s. 190.
  2. Ministerstwo Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa: Słownik hydrogeologiczny. Warszawa: Trio, 1997, s. 80. ISBN 83-85660-52-6.
  3. Konrad Majszyk: Czy metro zatrzęsie miastem (pol.). Rzeczpospolita, 2008-02-21. [dostęp 2011-12-05].