Kusacze
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Kusacze | |
| Tinamiformes[1] | |
| Huxley, 1872 | |
![]() Kusacz pstry (Crypturellus variegatus) |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | paleognatyczne |
| Rząd | kusacze |
| Rodziny | |
|
|
| Zasięg występowania | |
Kusacze, kusaki, kusakowate – rząd (Tinamiformes) oraz rodzina (Tinamidae) ptaków z podgromady ptaków nowoczesnych Neornithes. Obejmuje ptaki lądowe, naziemne, przypominające nieco kuraki. Zamieszkują obszar od Patagonii po Meksyk.
[edytuj] Cechy charakterystyczne
Ptaki te charakteryzują się następującymi cechami:
- wielkość od 18 do 53 cm
- pokrój kuropatwy: mała głowa, krótkie nogi i ogon
- ubarwienie od piaskowego przez szare po brązowe, często z ciemnym rysunkiem
- samice większe i barwniejsze
- słabo latają
- w razie niebezpieczeństwa nieruchomieją, starając się zlać z otoczeniem
- zasadniczo prowadzą samotniczy tryb życia
- wszystkożerne; odżywiają się nasionami, owocami i małymi zwierzętami
- poligamiczne lub poliandryczne
- znoszą do 12 jednobarwnych, połyskliwych jaj
- wysiaduje wyłącznie samiec
- wysiadywanie trwa około 20 dni
- u niektórych gatunków samiec schodząc z gniazda przykrywa jaja liśćmi i piórami
- półzagniazdowniki.
[edytuj] Systematyka
Do rodziny należą następujące rodzaje[3][4]:
- Tinamus
- Nothocercus
- Crypturellus
- Rhynchotus
- Nothoprocta
- Nothura
- Taoniscus – jedynym przedstawicielem jest kusacz karłowaty (T. nanus)
- Eudromia
- Tinamotis
Przypisy
- ↑ Tinamiformes w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Tinamidae. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 31 października 2010]
- ↑ Frank Gill, Minturn Wright, David Donsker: Order Tinamiformes (ang.). IOC World Bird List: Version 3.2. [dostęp 2013-02-01].
- ↑ Nazwy polskie za: Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Tinamidae Gray,GR, 1840 - kusacze - Tinamous. W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2013-02-01].
