Kutaisi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kutaisi
ქუთაისი
Herb Flaga
Herb Kutaisi Flaga Kutaisi
Państwo  Gruzja
Region Imeretia
Burmistrz Dmitri Kopaliani
Powierzchnia 70 km²
Populacja (2013)
• liczba ludności
• gęstość

196 500[1]
2746.9 os./km²
Nr kierunkowy +995 431
Kod pocztowy 4600
Położenie na mapie Gruzji
Mapa lokalizacyjna Gruzji
Kutaisi
Kutaisi
Ziemia 42°15′00″N 42°42′00″E/42,250000 42,700000Na mapach: 42°15′00″N 42°42′00″E/42,250000 42,700000
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikipodróże Informacje turystyczne w Wikipodróżach
Strona internetowa
Satelitarny widok Kutaisi
Panorama Kutaisi
Katedra Bagrata

Kutaisi (gruz. ქუთაისი, nazwy antyczne: Aea/Aia, Kutaisi) – miasto w zachodniej Gruzji, w prowincji Imeretia nad rzeką Rioni, na wysokości 125 – 300 m n.p.m. Około 182,5 tys. mieszkańców, drugie pod względem wielkości miasto Gruzji. Siedziba Parlamentu Gruzji [2][3]. Oddalone od stolicy – Tbilisi ok. 221 km; lotnisko Kopitnari leży 14 km od miasta.

W mitologii greckiej występuje jako Ai, miasto w Kolchidzie, do którego wybrał się Jazon i Argonauci po złote runo.

Klimat[edytuj | edytuj kod]

Miasto położone jest w strefie klimatu wilgotnego subtropikalnego; średnia roczna temperatura to 14,5 °C, najchłodniejszym miesiącem jest styczeń (według badań z lat 1881–1960) z temperaturą średnią 5,2 °C, najcieplejszym zaś lipiec – 23,6 °C; latem średnio przez 10 dni temperatura przekracza 35 °C; najwyższa temperatura została odnotowana 31 sierpnia 2006 roku – 42 °C, natomiast najniższa to –17 °C; średnia wielkość opadów atmosferycznych w Kutaisi to 1530 mm; cechą charakterystyczną dla Kutaisi są silne wiatry w okresie jesienno-wiosennym.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o Kutaisi pochodzą z VI-III wieku p.n.e., od 806 roku to miasto było stolicą Imperium Abchaskiego, do czasu wyzwolenia Tbilisi spod panowania Turków Seldżuckich (1122 r.) znajdowała się tam rezydencja władców gruzińskich; od XV wieku stolica królestwa Imeretii; w latach 1760-1770 Kutaisi znajdowało się w rękach Turków, następnie okupowane i zdobyte przez wojska rosyjskie, przyłączone w 1810 roku do Imperium Rosyjskiego, w latach 1811-1840 centrum Okręgu Imeretii; w 1846 r. zostało centrum guberni kutaiskiej; w czasach władzy radzieckiej Kutaisi było drugim co do wielkości ośrodkiem przemysłowym Gruzji – wybudowano tam zakłady, produkujące m.in.: traktory, samochody i sprzęt elektromechaniczny. Od października 1945 w Kutaisi osadzono w dwóch podobozach aresztowanych w Wilnie Polaków (żołnierzy okręgu wileńskiego AK). Polacy pracowali przy budowie fabryki samochodów i zakładów pomocniczych wchodzących w skład tej fabryki. Pracowano również przy budowie dróg, w kamieniołomach, cegielniach. Śmiertelność w obozie w Kutaisi była wysoka. Polacy zorganizowali bunt w kwietniu 1947r. 22 kwietnia władze oficjalnie poinformowały o zwolnieniu Polaków do domów. Ogłosiły, iż wszyscy wyjadą z Kutaisi w grupach od 1 do 20 maja. Podzielono ich na trzy grupy i skierowano do następnych obozów.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

W mieście znajdują się wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO: Katedra Bagrata i Monastyr Gelati[4][5].

Oświata[edytuj | edytuj kod]

W latach 1943-1946 w Kutaisi mieściła się Kutaiska Suworowska Szkoła Wojskowa.

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy