Kuzimanze
| Kuzimanze | |
| Crossarchus obscurus[1] | |
| (Georges Cuvier, 1825) | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | drapieżne |
| Rodzina | mangustowate |
| Rodzaj | Crossarchus |
| Gatunek | kuzimanze |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
 |
|
| Zasięg występowania | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Kuzimanze (Crossarchus obscurus) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny mangustowatych.
Spis treści |
Średnie wymiary [edytuj]
Występowanie [edytuj]
Występuje w wilgotnych lasach równikowych Afryki, od Sierra Leone do Kamerunu.
Tryb życia [edytuj]
Kuzimanze ma bardzo długą, wąską głowę i pysk z nozdrzami wysuniętymi pod górną wargę. Podobnie jak większość mangustowatych, gatunek ten jest bardzo towarzyski i żyje w grupach rodzinnych liczących nie więcej niż 12 osobników, które żerując porozumiewają się ze sobą świergotliwymi głosami. W skład ich pożywienia wchodzą: dżdżownice, pająki, ślimaki i pająki. Podczas poszukiwania pożywienia ryją w ściółce i ziemi; polują również na kraby, gady, płazy, drobne ssaki i ptaki, których jaja również chętnie zjadają. Jajami i ofiarami chronionymi przez twarde pancerze rzucają o drzewo lub kamień, aby dostać się do ich miękkiego, jadalnego wnętrza. W nocy kuzimanze śpią w samodzielnie wykopanych przez siebie norach; często wykorzystują do tego też stare termitiery. Na drzewa wspinają się tylko w chwili zagrożenia.
Rozmnażanie [edytuj]
Samica rodzi kilka razy do roku 2 do 4 młodych po ciąży trwającej około 70 dni.
Przypisy
- ↑ Crossarchus obscurus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Crossarchus obscurus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
Bibliografia [edytuj]
- Ilustrowana Encyklopedia Zwierząt - Warszawa 1997 - Dr Philip Whitfield
