Kwarc różowy
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Kwarc różowy to minerał, odmiana kwarcu.
Spis treści |
[edytuj] Właściwości
- Wzór chemiczny: (SiO2)
- Układ krystalograficzny – trygonalny
- Twardość w skali Mohsa – 7-8
- Łupliwość – brak
- Rysa – biała lub szara
- Przełam – muszlowy
- Gęstość – 2,65 g/cm³
- Barwa – różowa
- Połysk – szklisty
Odmiana kwarcu o zabarwieniu bladoróżowym, głębokoróżowym i różowoczerwonym. Zabarwienie powoduje obecność manganu lub tytanu. Rzadko tworzy kryształy. Wiele okazów wykazuje zjawisko asteryzmu (kwarc gwiaździsty) dzięki obecności rutylu, a także zjawisko opalescencji oraz efekt kociego oka. Odmiany ciemniejsze wykazują też nieznaczny dichroizm.
[edytuj] Występowanie
W większości utworów skalnych typowych dla kwarcu: składnik pegmatytów, spotykany w żyłach kwarcowych, geodach a także w formie otoczaków w żwirach.
Miejsca występowania: Brazylia (Aracuai, Minas Gerais), USA, Japonia, Republika Malgaska, Indie, Namibia, Rosja,Francja, Niemcy, Szwajcaria.
W Polsce został stwierdzony w pegmatytach Gór Sowich i Górach Izerskich.
[edytuj] Zastosowanie
- ma duże znaczenie kolekcjonerskie
- szerokie zastosowanie w jubilerstwie: brosze, wisiorki, naszyjniki. Poszukiwane są kamienie opalizujące, o głębokiej barwie.
- służy jako kamień ozdobny