Kwas fluorooctowy
| Kwas fluorooctowy | |||||||||||||||||||
|
|
|||||||||||||||||||
| Nazewnictwo | |||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||||
| Wzór sumaryczny | C2H3FO2 | ||||||||||||||||||
| Inne wzory | CH2FCOOH | ||||||||||||||||||
| Masa molowa | 78,04 g/mol | ||||||||||||||||||
| Wygląd | bezbarwne kryształy | ||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||||
| Numer CAS | 144-49-0 | ||||||||||||||||||
| PubChem | 5237[3] | ||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
| Podobne związki | |||||||||||||||||||
| Podobne związki | kwas chlorooctowy Kwas dichlorooctowy kwas trifluorooctowy fluorooctan sodu fluorooctan etylu |
||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
|||||||||||||||||||
Kwas fluorooctowy (CH2FCOOH) – organiczny związek chemiczny, mocny kwas karboksylowy, pochodna fluorowa kwasu octowego, dywersyjny bojowy środek trujący z grupy fluorooctanów.
Tworzy bezbarwne kryształy w formie igieł o temperaturze topnienia 31 °C, łatwo rozpuszczalne w wodzie i etanolu. Sole kwasu fluorooctowego występują naturalnie w przynajmniej 40 roślinach w Afryce, Australii i Ameryce Południowej, m.in. w afrykańskiej Dichapetalum cymosum, której liście i nasiona były używane przez krajowców do sporządzania zatrutych strzał i zatruwania źródeł wody oraz Chailletia toxicaria stosowanej do trutek na szczury.
Dzięki efektowi indukcyjnemu atomu fluoru kwas fluorooctowy jest ok. 100 razy mocniejszy od kwasu octowego, a jednocześnie ok. 100 razy słabszy od kwasu trifluorooctowego.
Kwas fluorooctowy działa na organizm w formie cieczy i par. Mogą wnikać przez drogi oddechowe, układ pokarmowy i skórę. Objawy zatrucia podobne jak w przypadku paralityczno-drgawkowych bojowych środków trujących. Obserwuje się ślinotok, wymioty, bezwolne oddawanie moczu i kału oraz drgawki i utratę przytomności, poprzedzające zgon. Objawy występują po okresie utajenia (od 30 minut do 6 godzin). Śmierć następuje w czasie od kilku godzin do kilku dni (w zależności od dawki) na skutek zahamowania procesów oddychania komórkowego.
Silnie toksyczne są także estry kwasu fluorooctowego, np. fluorooctan etylu.
Bibliografia [edytuj]
- 1000 słów o chemii i broni chemicznej: praca zbiorowa. Zygfryd Witkiewicz (red.). Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1987. ISBN 83-11-07396-1.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Kwas fluorooctowy (ang. • niem.) w bazie IFA GESTIS. Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung (IFA). [dostęp 2010-04-06].
- ↑ 2,0 2,1 Kwas fluorooctowy w bazie ESIS
- ↑ Kwas fluorooctowy – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.