Kwas nadchlorowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kwas nadchlorowy
Kwas nadchlorowy Kwas nadchlorowy
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny HClO4
Inne wzory HOClO3
Masa molowa 100,46 g/mol
Wygląd bezbarwna, oleista ciecz
Identyfikacja
Numer CAS 7601-90-3
PubChem 24247[2]
Podobne związki
Inne aniony kwas nadbromowy, kwas nadjodowy
Pochodne sole chloran amonu
chloran potasu
Podobne związki kwas podchlorawy
kwas chlorawy
kwas chlorowy
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Kwas nadchlorowy, HClO4nieorganiczny związek chemiczny, jeden z najsilniejszych kwasów tlenowych. Chlor znajduje się w nim na VII stopniu utlenienia; jest to najtrwalszy kwas tlenowy tego pierwiastka[1]. Jego bezwodnikiem jest tlenek chloru(VII), Cl2O7.

Otrzymywanie[edytuj | edytuj kod]

Rozcieńczony kwas nadchlorowy można otrzymać przez działanie stężonym kwasem siarkowym na nadchlorany[1], na przykład nadchloran sodu:

NaClO4 + H2SO4 → NaHSO4 + HClO4

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Kwas nadchlorowy to oleista, bezbarwna i bezwonna ciecz, której gęstość w warunkach normalnych wynosi 1,76 g/cm³. Miesza się on z wodą bez ograniczeń tworząc z nią azeotrop o temperaturze topnienia −18 °C i temperaturze wrzenia 200 °C (zawartość HClO4 w azeotropie to ok. 72,5%). Czysty kwas topi się w −112 °C i rozkłada się w 150 °C przed osiągnięciem temperatury wrzenia. Łatwo ulega wybuchowemu rozkładowi już w niższych temperaturach w obecności śladów substancji organicznych i większości metali. Stężony kwas nadchlorowy jest silnie higroskopijny.

Kwas nadchlorowy jest silnym utleniaczem. Należy on do najsilniejszych znanych kwasów (jest zaliczany do tzw. superkwasów) i jako taki jest substancją silnie żrącą. Jego pKa szacuje się jako −7.

Sole kwasu nadchlorowego to nadchlorany. Z wyjątkiem nadchloranów potasu, rubidu, cezu i amonu są one bardzo dobrze rozpuszczalne w wodzie.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Niewielką rozpuszczalność nadchloranu potasu wykorzystuje się w chemii analitycznej, wytrącając potas kwasem nadchlorowym w postaci trudno rozpuszczalnego związku. Ponadto kwas nadchlorowy jest używany w analizie chemicznej do usuwania materiałów pochodzenia organicznego np. z próbek przeznaczonych do analizy zawartości metali ciężkich. Spośród soli tego kwasu największe zastosowanie mają nadchloran amonu i nadchloran magnezu.

Handlowo dostępny kwas nadchlorowy ma stężenie 60–70%.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Podręczny słownik chemiczny. Romuald Hassa, Janusz Mrzigod, Janusz Nowakowski (redaktorzy). Wyd. I. Katowice: Videograf II, 2004, s. 210. ISBN 8371832400.
  2. Kwas nadchlorowy – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]