Kwas sulfaminowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kwas sulfaminowy
Kwas sulfaminowy Kwas sulfaminowy

Sample of sulfamic acid.jpg
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny H3NO3S
Inne wzory H2NSO3H, SO2(OH)NH2
Masa molowa 97,09 g/mol
Wygląd ciało stałe
Identyfikacja
Numer CAS 5329-14-6
PubChem 5987[2]
Podobne związki
Podobne związki kwas sulfanilowy
kwas chlorosiarkowy
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Kwas sulfaminowy (kwas amidosiarkowy) – nieorganiczny związek chemiczny, amid kwasu siarkowego.

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Substancja stała, ogrzany powyżej temp. 205 °C ulega stopieniu połączonemu z rozkładem do tlenków siarki, azotu i amoniaku. Słabo rozpuszczalny w wodzie. Tworzy zwitterjon (jon obojnaczy), OSO2NH+3.

Równowaga pomiędzy formą obojętną i zwitterjonową kwasu sulfaminowego

Otrzymywanie[edytuj | edytuj kod]

Otrzymywany przez rozpuszczanie mocznika w oleum wg reakcji:

CO(NH2)2 + H2S2O7 → 2H2NSO3H + CO2

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Stosowany do otrzymywania pokryć ognioodpornych do tkanin, w garbarstwie, w galwanotechnice oraz w syntezie organicznej innych związków (np. guanidyny[3]), a także jako środek do polerowania metali i czyszczenia wyrobów ceramicznych, ponadto do impregnacji papieru i rafinacji metali. Znajduje zastosowanie jako substancja podstawowa w acydymetrii, w przemyśle włókienniczym i garbarskim.

Przypisy

  1. Kwas sulfaminowy (ang.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Stanów Zjednoczonych.
  2. Kwas sulfaminowy – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  3. J. S. Mackay “Preparation of Guanidine Sulfates” US patent #2464247 (1949)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bogusław Bobrański, Chemia organiczna
  • David A. Shirley, Chemia organiczna, WNT, Warszawa 1968
  • Jan Moszew, Chemia organiczna, PWN, Łódź – Warszawa – Kraków 1964
  • Encyklopedia Techniki. Chemia. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1965.
  • R. J. Cremlyn “An Introduction to Organosulfur Chemistry” John Wiley and Sons: Chichester (1996). ISBN 0-471-95512-4