Kwas sulfanilowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kwas sulfanilowy
Sulfanilic-acid-zwitterion-3D-balls-A.png
Kwas sulfanilowy
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C6H7NO3S
Masa molowa 173,190 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 121-57-3
PubChem 8479[1]

Kwas sulfanilowy (kwas p-aminobenzenosulfonowy) – aromatyczny organiczny związek chemiczny zawierający podstawnik aminowy i sulfonowy w konfiguracji para (p-aminowa pochodna kwasu benzenosulfonowego).

Właściwości
Substancja stała (tworzy kryształy jako dwuhydrat, HSO3C6H4NH2•2H2O), ogrzany powyżej temp. 288 °C ulega stopieniu połączonemu z rozkładem. jest słabo rozpuszczalny w wodzie, dobrze w zasadach. Z kwasami nie tworzy soli amoniowych z powodu występowania w formie zwitterjonu (jonu obojnaczego) (-OSO2C6H4NH3+).
Otrzymywanie
Powstaje w wyniku sulfonowania aniliny kwasem siarkowym w temp. 200 °C.
Zastosowanie
Stosowany do otrzymywania barwników diazowych. Pochodne amidowe kwasu sulfanilowego to sulfonamidy, stosowane jako środki baktriostatyczne.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bogusław Bobrański, Chemia organiczna
  • David A. Shirley, Chemia organiczna, WNT, Warszawa 1968
  • Jan Moszew, Chemia organiczna, PWN, Łódź – Warszawa – Kraków 1964
  • Encyklopedia techniki CHEMIA, WNT, Warszawa 1965

Przypisy