Kwas walerianowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kwas walerianowy
Kwas walerianowy
Kwas walerianowy
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C5H10O2
Inne wzory C4H9COOH
CH3-(CH2)3-COOH
Masa molowa 102,13 g/mol
Wygląd oleista, bezbarwna ciecz
Identyfikacja
Numer CAS 109-52-4
PubChem 7991[1]
Podobne związki
Podobne związki kwas lewulinowy
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Kwas walerianowy (kwas n-pentanowy), C4H9COOH) – organiczny związek chemiczny z grupy alifatycznych kwasów karboksylowych. Występuje m.in. w korzeniach niektórych roślin, np. w arcydzięgielu, charakteryzuje się specyficznym zapachem, przez jednych odbieranym jako przykry, przez innych jako słodki i miodowy, będący afrodyzjakiem dla kotów[2]. Prócz arcydzięgla kwas walerianowy występuje także w kozłku lekarskim.

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Kwas walerianowy w temperaturze pokojowej jest oleistą, bezbarwną cieczą. Łatwo rozpuszcza się w wodzie i większości organicznych rozpuszczalników polarnych, takich jak aceton, etanol czy eter dietylowy.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Używany jest głównie do otrzymywania estrów. Estry kwasu walerianowego (walerianiany) wykazują się przyjemnym zapachem, wykorzystuje się je w związku z tym w przemyśle perfumeryjnym i kosmetycznym. Występuje również w kroplach na serce (właściwości uspokajające) i tabletkach nasennych.

Przypisy

  1. Kwas walerianowy – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  2. Anna Mazerant: Mała księga ziół. Warszawa: Inst. Wyd. Zw. Zawodowych, 1990. ISBN 83-202-0810-6.