Kwiaton

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zwieńczenie szczytu

Kwiaton, fleuron – detal architektoniczny charakterystyczny dla motywów architektury gotyku i neogotyku wykonany w kształcie kwiatu o rozłożonych pączkach w otoczeniu zazwyczaj czterech liści na kilku poziomach często uzupełniany żabkami.

Kwiaton stanowił często zwieńczenie sterczyny, wimpergi, hełmu wieży, szczytu itp. Najbogatsze ukształtowanie posiadały kwiatony budowane w XIII wieku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]