Kwiaton
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Kwiaton, fleuron – detal architektoniczny charakterystyczny dla motywów architektury gotyku i neogotyku wykonany w kształcie kwiatu o rozłożonych pączkach w otoczeniu zazwyczaj czterech liści na kilku poziomach często uzupełniany żabkami.
Kwiaton stanowił często zwieńczenie sterczyny, wimpergi, hełmu wieży, szczytu itp. Najbogatsze ukształtowanie posiadały kwiatony budowane w XIII wieku.
Bibliografia[edytuj]
- Witold Szolginia: Architektura. Warszawa: Sigma NOT, 1992, s. 85. ISBN 83-85001-89-1.