Kwiecewo (wieś w województwie warmińsko-mazurskim)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kwiecewo
kościół pw. św. Jakuba Apostoła
kościół pw. św. Jakuba Apostoła
Państwo  Polska
Województwo warmińsko-mazurskie
Powiat olsztyński
Gmina Świątki
Strefa numeracyjna (+48) 89
Kod pocztowy 11-008 Świątki
Tablice rejestracyjne NOL
SIMC 0489745
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Kwiecewo
Kwiecewo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kwiecewo
Kwiecewo
Ziemia 53°56′58,10″N 20°19′03,75″E/53,949472 20,317708Na mapach: 53°56′58,10″N 20°19′03,75″E/53,949472 20,317708
Kwiecewo, kościelna brama

Kwiecewowieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, w gminie Świątki. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.

Nazwa wsi pochodzi od pobliskiego jeziora, które osuszono. Obok wsi znajdował się kiedyś 20-włókowy folwark biskupi. Wieś posiada szkołę podstawową oraz oddział Gminnej Biblioteki Publicznej w Świątkach. Funkcjonuje w niej oddział Ochotniczej Straży Pożarnej.

Na granicy wsi Kwiecewo i Żardeniki położone jest jezioro Sunia. W południowo-zachodniej części wioski znajduje się unikatowe w skali regionu rozlewisko, zamieszkiwane przez ptaki wodno-błotne. Występują tu większość gatunków polskich kaczek, wiele gatunków siewek. Perkozy reprezentuje perkozek, zausznik, rdzawoszyi i dwuczuby. Rybitwy to głównie rybitwy czarne, ale również białowąse, białoskrzydłe, rzeczne. Z chruścieli występują zielonka, wodnik, kropiatka, kokoszka, łyska. Z ciekawszych ptaków wróblowych stwierdzane były takie gatunki jak podróżniczek, pliszka cytrynowa, pliszka żółta, remiz, świergotek rdzawogardły. Miejsce to jest cenne również dla ptaków drapieżnych takich jak sokół wędrowny, kobuz, błotniak stawowy, błotniak łąkowy, bielik, kania czarna, rybołów, jastrząb, krogulec, orlik krzykliwy. Występują tu również bocian czarny i bocian biały, czapla biała, czapla siwa oraz żuraw, które jesienią gromadzą tu się w stada około 1000 osobników. Również gęsi przylatują tu na noclegowiska. We wsi, w kościele, bywały płomykówki, są także puszczyki. W roku 2007 w środku sezonu lęgowego została spuszczona woda i zginęło wiele ptaków – głównie młode kaczki, na które polowały lisy, tchórze, norki i ptaki drapieżne oraz krukowate. Zbiornik został objęty ochroną prawną, najpierw od 28 kwietnia 2008 jako użytek ekologiczny, a następnie od 29 października 2009 jako rezerwat przyrody.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś założona w latach 1333-1342 przez Henryka Lutra (wójt krajowy), a lokację zatwierdził w 1372 biskup warmiński Jan Stryprock. W czasie wojen polsko-krzyżackich wieś było zniszczona. Jeszcze w 1533 r. z 72 włók aż 23 nie były zagospodarowane. Kościół istniał już w XIV w. W 1560 nowy kościół konsekrował biskup Marcin Kromer. W miejscu starego następny kościół wybudowany został w latach 1692-1693. Kościół konsekrował w roku 1699 biskup Andrzej Chryzostom Załuski. Przy kościele istniała szkoła. W 1679 r. wieś była własnością Andrzeja Steffena. W 1688 r. na 91 włókach gospodarowało 12 chłopów, 6 zagrodników i 14 osób czeladzi folwarcznej. W drugiej połowie XVIII wieku znajdujący się we wsi folwark był w posiadaniu Albrechta Zygmunta von Zeigut-Stanisławskiego. W tym czasie bp Andrzej Chryzostom Załuski nadał 15 włók Stefanowi Spinkowi, pochodzącemu z Mazowsza. W 1783 r. we wsi było 60 domów.

W 1818 r. we wsi było 401 mieszkańców. W 1939 r. we wsi było 789 osób.

Po 1945 roku Kwiecewo było wsią sołecką ze szkołą i sklepami. Dawniej w okolicach wsi istniał PGR. W 1998 r. mieszkało we wsi 538 osób.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • barokowy kościół parafialny pw. świętego Jakuba Starszego z lat 1692-1693, wieża z 1862 r., ołtarz z połowy XVIII wieku.
  • zabytkowy cmentarz przy kościele.
  • Na terenie wsi znajduje się kilka kapliczek (cecha typowa dla Warmii).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz Chrzanowski, Przewodnik po zabytkowych kościołach północnej Warmii, Warmińskie Wydawnictwo Diecezjalne, Olsztyn 1978.
  • Darmochwał T., Rumiński M. J., Warmia, Mazury. Przewodnik, Agencja TD, Białystok 1996.
  • Jan Chłosta, Słownik Warmii (historyczno-geograficzny). Wyd. Littera, Olsztyn 2002, ISBN 83-914158-5-6.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]