Kwieciak jabłkowiec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kwieciak jabłkowiec
Anthonomus pomorum
L.
Cykl rozwojowy: 1. chrząszcz, 1a. pąki uszkodzone przez larwy, 1L. larwa, 1P. poczwarka
Cykl rozwojowy: 1. chrząszcz, 1a. pąki uszkodzone przez larwy, 1L. larwa, 1P. poczwarka
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Gromada owady
Podgromada uskrzydlone
Rząd chrząszcze
Podrząd chrząszcze wielożerne
Rodzina ryjkowcowate
Rodzaj Anthonomus
Gatunek Kwieciak jabłkowiec
Strzałka wskazuje pąk opanowany przez kwieciaka

Kwieciak jabłkowiec (Anthonomus pomorum L.) – chrząszcz z rodziny ryjkowcowatych.

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Długość owada wynosi około 4 mm. Uda ciemnobrunatne z jednym ostrym wyrostkiem (zębem), pozostałe części nóg czerwonobrunatne. Pancerz gęsto pokryty włoskami. Pokrywy wypukłe z podłużnym żeberkowaniem i ciemnobrunatną przepaską w kształcie litery V. Ryjek ciemno zabarwiony i zagięty do dołu, mniej więcej o około ¼ dłuższy niż głowa i przedplecze razem. Czułki siedmioczłonowe, załamane i na końcu buławkowato rozszerzone. Oczy wypukłe, położone przy nasadzie ryjka.

Biologia[edytuj | edytuj kod]

Zimę spędzają w ukryciu jako postacie dorosłe. Wiosną samica składa jaja wewnątrz pąków kwiatowych jabłoni i grusz, (rzadko wiśni). Wylęgająca się biała i beznoga larwa (ok. 6 mm dł.) nie dopuszcza do rozwoju opanowanego pąka, rozwija się i przepoczwarcza w jego wnętrzu pod osłoną zbrązowiałych płatków korony. Wystarczy je unieść aby zobaczyć larwę lub poczwarkę. Rozwój larwy trwa 2-4 tygodnie natomiast stadium poczwarki (wolna) ok. 8 dni.

Szkodliwość i zwalczanie[edytuj | edytuj kod]

Wiosną, przy masowym pojawieniu zarówno okazy dorosłe jak i larwy wyrządzają znaczne szkody, niszcząc pąki i zawiązki kwiatów. Uszkodzone kwiaty nie zawiązują owoców. Ciepła wiosna i szybki rozwój pąków powoduje znaczną śmiertelność wśród larw kwieciaka a osobniki dorosłe pozbawia możliwości złożenia wszystkich jaj (pąk musi być mało dojrzały aby larwa zdążyła się w porę wykluć). W tym okresie konary drzew w sadach okręca się taśmami papieru karbowanego. Gromadzące się w jego szczelinach chrząszcze pali się razem z papierem. Dorosłe owady przed złożeniem jaj również odżywiają się wnętrzem pąków. Po przepoczwarczeniu młode chrząszcze odżywiają się liśćmi, lecz już w lipcu udają się na spoczynek zimowy, i dlatego od tego momentu nie są już szkodliwe. Podstawowym sposobem zwalczania w sadach produkcyjnych jest ochrona chemiczna za pomocą insektycydów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Pławilszczikow N., Klucz do oznaczania owadów. PWRiL, Warszawa 1972
  • Węgorek W., Nauka o szkodnikach roślin, PWRiL, Warszawa 1972