Kwintus Cecyliusz Metellus Macedoński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Kwintus Cecyliusz Metellus Macedoński (łac. Quintus Caecilus Metellus Macedonicus) (ur. ok. 188 p.n.e. - zm. 115 p.n.e.) - członek wpływowego plebejskiego rodu rzymskiego Cecyliuszy, syn Kwintusa Cecyliusza Metellusa Dentera.

W 168 p.n.e. służył pod komendą Lucjusza Emiliusza Paulusa w wojnie w Macedonii i jako posłaniec zawiózł do Rzymu wieść o zwycięstwie pod Pydna nad królem Perseuszem. W 148 p.n.e. jako pretor w Macedonii pokonał i wziął do niewoli Andriskosa, przywódcę powstania, podającego się za syna Perseusza, i prowadził go w swym pochodzie triumfalnym. Macedonia została przekształcona w prowincję rzymską. Rozpoczął wojnę w Grecji w latach 147 p.n.e.-146 p.n.e., odniósł szereg zwycięstw, najważniejsze w bitwie pod Cheroneją i podbił całą Grecję Środkową. Dzieła przekształcenia Grecji w prowincję rzymską nazwaną Achają dokończył konsul Lucjusz Memmiusz. Po powrocie do Rzymu odbył triumf za zwycięstwa w Macedonii (w pochodzie triumfalnym prowadzono wziętego do niewoli Androniskosa ) i zyskał przydomek (agnomen): Macedoński (Macedonicus). Przeprowadził rekonstrukcję świątyń Junony i Jupitera. Uzyskał konsulat w 143 p.n.e. i udał się do Hiszpanii gdzie prowadził wojnę z Celtyberami. W 131 p.n.e. został cenzorem. Był zdecydowanym przeciwnikim reform trybunów ludowych, braci Tyberiusza i Gajusza Grakchów. Był także politycznym rywalem Scypiona Afrykańskiego Młodszego. Wchodził w skład kolegium augurów od około 140 p.n.e..

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mała Encyklopedia Kultury Antycznej, Warszawa 1968.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]