Kyriale

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kyriale z 1962 r.

Kyriale – zbiór melodii neumowych stałych części mszy świętej: Kyrie eleison, Gloria, Sanctus, Agnus Dei, Ite missa est/ Benedicamus Domino.

Według tradycyjnego zbioru mamy 18 osobnych Mszy, na różne okazje (czas wielkanocny, święta maryjne, czas zwykły). Najbardziej znana jest Msza 8 - De Angelis - Msza aniołów, najczęściej używana w liturgii papieskiej na Watykanie.

Użycie melodii Mszy według Kyriale
Msza nazwa przeznaczenie
I Lux et Origo w okresie wielkanocnym
II Kyrie fons bonitatis święta I klasy
III Kyrie Deus sempiterne święta I klasy
IV Cunctipotens Genitor Deus święta II klasy
V Kyrie magnae Deus potentiae święta II klasy
VI Kyrie Rex Genitor święta II klasy
VII Kyrie Rex splendens święta II klasy
VIII De Angelis święta II klasy
IX Cum iubilo święta maryjne
X Alme Pater święta maryjne
XI Orbis factor niedziele w ciągu roku
XII Pater cuncta święta III klasy
XIII Stelliferi Conditor orbis święta III klasy
XIV Iesu Redemptor święta III klasy
XV Dominator Deus wspomnienia i święta okresu Bożego Narodzenia
XVI ferie w ciągu roku
XVII niedziele Adwentu i Wielkiego Postu
XVIII ferie Adwentu i Wielkiego Postu, wigilie, Suche Dni i Dni Krzyżowe

W Kyriale są też melodie samodzielne poszczególnych części stałych, których można używać komponując własne zestawy.

W Kyriale są także melodie śpiewów na pokropienie - "Asperges" oraz "Vidi aquam", śpiewane w czasie wielkanocnym. Znajdują się tu także melodie Credo - na Watykanie najczęściej używana jest melodia 3.

W wyniku reformy liturgicznej po Soborze Watykańskim II, w odnowionej liturgii używa się języków ojczystych, porzucono Kyriale. Trudno też przetłumaczyć na języki ojczyste te melodie, z racji mnogości melizmatów (kilku bądź kilkunastu dźwięków przypadających na jedną sylabę), a także innej liczbie sylab po przetłumaczeniu słów części stałych. Próby takie jednak zostały podjęte w języku angielskim.