László Németh

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

László Németh (ur. 18 kwietnia 1901, zm. 3 marca 1975) - węgierski pisarz, eseista oraz tłumacz literatury czeskiej, angielskiej i rosyjskiej.

Był autorem książek eseistycznych (m.in. Magyarság és Európa z 1935 oraz Az értelmiség hivatása z 1944 roku) zawierających wizję odrodzenia Węgier , opartą na idei moralnego samodoskonalenia jednostek i dominującej roli chłopstwa w tworzeniu kultury narodowej, oraz teorie tak zwanej trzeciej drogi, zakładającą przekształcenie społeczeństwa w bezklasową zbiorowość wykształconych ludzi. Utwory litrackie Németha łączyły analizę psychologiczną z elementami autobiografii i zawierały krytykę stosunków społecznych i politycznych okresu międzywojennego.

Dzieła wybrane[edytuj | edytuj kod]

Powieści[edytuj | edytuj kod]

  • Żałoba (1935, polskie wyd. z 1980)
  • Grzech (1936, polskie wyd. z 1968)
  • Odraza (1947, polskie wyd. z 1965)
  • Litość (1965, polskie wyd. z 1970)

Dramaty[edytuj | edytuj kod]

  • Cseresnyés (1942)
  • Galilei (1955)
  • Ojciec i syn (1961, polskie wyd. w antologii Antologia współczesnego dramatu węgierskiego z 1980)

Eseje[edytuj | edytuj kod]

  • Magyarság és Európa (1935)
  • Az értelmiség hivatása (1944)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Pisarze świata. Słownik encyklopedyczny, wyd. PWN, 1999