Lüneburg
| Lüneburg | |||
|
|||
| Państwo | |||
| Kraj związkowy | Dolna Saksonia | ||
| Powiat | Lüneburg | ||
| Powierzchnia | 70,38 km² | ||
| Populacja (2008) • liczba ludności • gęstość |
72 492[1] 1 030 osób/km² |
||
| Wysokość | 17 m n.p.m. | ||
| Kod pocztowy | 21335–21339 | ||
| Numer kierunkowy | 04131 | ||
| Tablice rejestracyjne | LG | ||
| Adres urzędu miasta | Am Ochsenmarkt, 21335 Lüneburg | ||
| Położenie na mapie powiatu |
|||
| Strona internetowa miasta | |||
| Portal |
|||
Lüneburg (dolnoniem. Lümborg) - miasto powiatowe w Niemczech, w kraju związkowym Dolna Saksonia, nad rzeką Ilmenau, część Hamburskiego Regionu Metropolitalnego. Jest siedzibą powiatu Lüneburg. Miasto liczy ponad 72.000 mieszkańców. Odznacza się doskonale zachowanym zabytkowym centrum miasta, z głównym placem Am Sande z charakterystyczną ceglaną zabudową. Dawne koszary wojskowe zaadaptowano na nowy uniwersytet Leuphana Universität Lüneburg, gdzie studiuje 10 000 studentów. Miasto ma od roku 2007 prawo używania tytułu hanzeatyckie, stąd jego oficjalna nazwa to Hanse- und Universitätstadt Lüneburg (niem. Hanzeatyckie i uniwersyteckie miasto Lüneburg). Jest 120. co do wielkości miastem w Niemczech (grudzień 2008).
W Lüneburgu rozwija się przemysł włókienniczy, piwowarski, elektroniczny, maszynowy.
Spis treści |
Toponimika nazwy [edytuj]
W języku dolnoniemieckim nazwa miasta brzmi Lümborg, zaś w tekstach łacińskich występuje ono jako Lunaburgum. Połabska nazwa to Glain (czasem też Glein lub Chlein), co zdaje się pochodzić od starosłowiańskiego słowa glaino, oznaczającego glinę.
Istnieje teoria, zgodnie z którą Lüneburg jest występującą w pismach Ptolemeusza Leufaną (gr. Λευφάνα), miastem na zachód od Łaby. Nie jest ona jednak powszechnie akceptowana.
Historia [edytuj]
Tereny, na których leży miasto, zasiedlało już od VII wieku n.e. plemię Drzewian należące do Słowian połabskich. Podczas II wojny światowej w mieście znajdowało się 20 obozów dla robotników przymusowych. W okolicy działały 4 zakłady dla dzieci robotnic przymusowych: Hohnstorf, Gienau, Rettmer i Lüdersdorf.
W Lüneburgu prawdopodobnie 23 maja 1945 r. w brytyjskim obozie jenieckim popełnił samobójstwo Heinrich Himmler, jeden z najwyższych funkcjonariuszy niemieckiego narodowego socjalizmu, druga po Adolfie Hitlerze osoba w nazistowskim państwie.
Zabytki [edytuj]
- Gotyckie, ceglane kościoły: św. Jana, św. Mikołaja, św. Michała
- ratusz
- pałac gotycko - renesansowy
- muzea
- zabytkowe kamienice nad rzeką Ilmenau
- opactwo Lüne
- w pobliskim Bardowick (słowiańskie korzenie) - stara katedra
Osoby [edytuj]
urodzeni w Lüneburgu [edytuj]
- Niklas Luhmann - socjolog 1927 - 1998
- Krzysztof Hegendorfer - humanista, działacz reformacyjny 1500 - 1540
- Bahne Rabe - sportowiec, dwukrotny medalista olimpijski 1963 - 2001
związani z miastem [edytuj]
- Bernhard Riemann – matematyk 1826-1866
- Johann Sebastian Bach – kompozytor
Transport [edytuj]
W mieście znajduje się stacja kolejowa Lüneburg. Z metropolią hamburską miasto jest połączone autostradą A250. Przez miasto wiodą szlaki dróg krajowych B4 z Hamburga do Uelzen i Brunszwiku, B209 z Lauenburg/Elbe do Soltau i B216 z Lüneburga do Dannenberg (Elbe).
W Lüneburgu znajduje się również port rzeczny na rzece Ilmenau i stocznia.
Współpraca [edytuj]
Clamart, Francja, od 1975
Ivrea, Włochy, od 1988
Köthen (Anhalt), Saksonia-Anhalt
Kulmbach, Bawaria
鳴門市 (Naruto), Japonia, od 1974
Scunthorpe, Wielka Brytania, od 1960
Tartu, Estonia, od 1993
Viborg, Dania, od 1992
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
Linki zewnętrzne [edytuj]
- informacje o Lüneburgu (niem.)
- linki do tematu Lüneburga (niem.)
- Europejski Szlak Gotyku Ceglanego: Lüneburg: strona oficjalna. www.eurob.org /. [dostęp 2010-09-03].
|
||||||||||||||||||||