Lądolód

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Lądolód - lodowiec kontynentalny - pokrywa lodowa o dużej miąższości (do kilku kilometrów), zajmująca obszar powyżej 50 tysięcy km².

Spis treści

[edytuj] Występowanie

Obecnie lądolód występuje tylko na Antarktydzie (13 mln km²) i Grenlandii (1,7 mln km²), oraz Islandii.

Dla porównania lądolód plejstoceński przekroczył 30 mln km² powierzchni, a suma powierzchni wszystkich współczesnych lodowców (poza Antarktydą i Grenlandią) wynosi niewiele więcej niż 0,5 mln km² (w Kanadzie - 200 tys., w Himalajach - 33 tys., w USA - 75 tys. km²).

[edytuj] Charakter lądolodu

Tworzy lekko wypukłą tarczę zbudowaną ze śniegu i lodu, rozpływającą się na boki pod wpływem własnego ciężaru.

Lądolód może osiągać miąższość do 4000 m.

[edytuj] Formowanie się lądolodu

Poniższy opis przedstawia początek formowania lądolodu, a także każdego lodowca. Poszczególne fazy można opisać następująco:

  • wskutek panujących warunków klimatycznych śnieg nie topi się całkowicie i ulega nagromadzeniu, a pod ciężarem warstw górnych warstwy dolne ulegają sprasowaniu do postaci firnu, by w końcu stać się lodem firnowym,
  • gdy miąższość pokrywy lodowej zbliża się do 50 metrów, lodowiec zaczyna się rozszerzać na boki ("postępować"),
  • jeśli zimny klimat się utrzymuje, miąższość warstw sprasowanego lodu rośnie, a lodowiec rozszerza się promieniście lub bocznie na zewnątrz od miejsca o najwyższym ciśnieniu,
  • ciężar nagromadzonych mas lodu może też powodować ślizganie się lodowca po podłożu.

[edytuj] Formy polodowcowe

[edytuj] Działalność erozyjna

  • rynny polodowcowe - zagłębienia uformowane przez wody podlodowcowe
  • jezioro rynnowe - rynna polodowcowa wypełniona wodą
  • pradolina - rozległe doliny uformowane przez wody polodowcowe płynące równolegle do czoła lądolodu

[edytuj] Działalność akumulacyjna

[edytuj] Zobacz też

Zalążek artykułu To jest tylko zalążek artykułu związanego z hydrologią. Jeśli potrafisz, rozbuduj go.