Lądowa Obrona Wybrzeża

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Lądowa Obrona Wybrzeża (LOWyb) była jedynym fragmentem w organizacji wojsk polskich do obrony wybrzeża morskiego w 1939 na lądzie.

Zadania LOWyb[edytuj | edytuj kod]

Zadaniem Grupy Obrony Wybrzeża była osłona mobilizacji oraz obrona Oksywia, Gdyni, Helu i Westerplatte. Lądowa Obrona Wybrzeża pułkownika Dąbka miała siłę 15000 żołnierzy, dysponowała ok. 50 lekkimi (37 – 105 mm) działami i jej terenem działań była Gdynia i Oksywie.

Dowódcy Lądowej Obrony Wybrzeża podlegały wszystkie jednostki lądowe znajdujące się w rejonie Gdyni, mające walczyć o utrzymanie tego portu. Główne siły stanowiły Oddział Wydzielony "Wejherowo" na zachód od Wejherowa, składający się z 1 Morskiego Pułku Strzelców i batalionu Obrony Narodowej "Puck", Oddział Wydzielony "Redłowo" na południe od Gdyni, złożony z 2 Morskiego Pułku Strzelców i 1 batalionu rezerwowego oraz Oddział Wydzielony "Kartuzy" w rejonie Kartuz, składający się z Batalionu ON "Kartuzy" i Batalionu ON "Gdynia II". W okolicach Koleczkowa walczyć miał Batalion ON "Gdynia I". Pozostałe jednostki miały bronić bezpośrednio Gdyni i Kępy Oksywskiej.

Obronę przeciwlotniczą Gdyni stanowił 1 morski dywizjon artylerii przeciwlotniczej z ośmioma stałymi armatami przeciwlotniczymi kalibru 75 mm wz. 22/24 i dwoma plutonami reflektorów przeciwlotniczych z morskiej kompanii reflektorów przeciwlotniczych. Lądowa Obrona Wybrzeża posiadała łącznie czterdzieści dział różnego typu, trzydzieści cztery moździerze i granatniki, sto dziewięćdziesiąt dwa ciężkie i dwieście sześćdziesiąt sześć ręcznych karabinów maszynowych. Podlegały jej także komisariaty Straży Granicznej. Łącznie wszystkich żołnierzy na lądzie było około 17 tys.

Walki[edytuj | edytuj kod]

LOWyb wzięła na siebie główny ciężar walk, ona też poniosła największe straty, nie tylko w liczbach bezwzględnych, ale i proporcjonalnie do stanu walczących. Stanowiła ona 75% żywych sił całości obrony Wybrzeża, a jej straty w zabitych i rannych wynoszą 95% wszystkich strat tej całości.

Na pozostałych odcinkach obrony Wybrzeża (Hel, walki na morzu oraz terenie Gdańska – Westerplatte i Poczta), gdzie walczyło pozostałe 25% sił, straty wynoszą 5% wszystkich strat we wrześniowej obronie Wybrzeża.

Skład[edytuj | edytuj kod]

p.o. Dowódcy – płk Stanisław Dąbek

Skład po mobilizacji

Po mobilizacji stan jednostek i pododdziałów podlegających pod dowództwo LOWyb uległ zmianie – doszły także jednostki zorganizowane 'ponad stan" m.in.:

Straty osobowe[edytuj | edytuj kod]

Według obliczeń, straty Lądowej Obrony Wybrzeża ocenia się na nieco ponad 2000 zabitych i nieco ponad 3000 rannych.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]