L’École française d’Extrême-Orient

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Francuska Szkoła Dalekiego Wschodu (EFEO) − francuski instytut specjalizujący się w badaniu społeczności azjatyckich, założony w 1900 r. w Hanoi, w ówczesnych francuskich Indochinach. Po wyzwoleniu główna siedziba została przeniesiona do Paryża. Główne obszary badawcze EFEO, to archeologia i studia nad współczesnymi społeczeństwami azjatyckimi. Od 1907 r. EFEO kieruje również pracami konserwatorskimi w Angkorze.

System transkrypcji EFEO (BEFEO)[1][edytuj | edytuj kod]

W XIX w. w EFEO opracowano system transkrypcji znaków pisma pisma chińskiego na alfabet łaciński. Transkrypcja EFEO wykazuje niewielkie podobieństwo do transkrypcji Wade-Giles i hanyu pinyin. Obecnie zastąpione całkowicie przez pinyin.

Transkrypcję EFEO opracował w 1902 roku Séraphin Couvreur. Jest ona jednak nieznacznie zmodyfikowaną metodą Arnolda Vissière'a (1858-1930), opublikowaną w 1901 roku[2].

Porównanie systemów transkrypcji:

IPA EFEO WG Pinyin
p p p b
p' p' p
t t t d
t' t' t
k k k g
k' k' k
ts ts ts z
tsʰ ts' ts' c
tch ch zh
tʂʰ tch' ch' ch
k/ts ch j
tɕʰ k'/ts' ch' q
ɕ s/h hs x
w ou/w w w
j i/y y y
ɤ ö/é o/ê e
ər eul êrh er
eu û i
i e ih i
y u ü ü/u
u ou u u
ən en ên en
ɤŋ eng êng eng
ie ieh ie
iɤʊ ieou/iou iu iu
iɛn ien ien ian
uo ouo o/uo o/uo
uaɪ ouai uai uai
ueɪ ouei ui ui
uan ouan uan uan
uən ouen un un
iue üeh üe/ue
yɛn iuen üan üan/uan
yn iun ün ün/un
yʊŋ ioung iung iong

Ośrodki badawcze EFEO na świecie[edytuj | edytuj kod]

Dyrektorzy EFEO[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Od Bulletin de L’École Française d’Extrême-Orient
  2. Paul Demiéville, Choix d'études sinologiques (1921-1970), 1973, ISBN, 9004036342, str. 85

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]