L-Glukoza
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| L-Glukoza | |||||||||||||||||
| Nazewnictwo | |||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||
| Wzór sumaryczny | C6H12O6 | ||||||||||||||||
| Masa molowa | 180,16 g/mol | ||||||||||||||||
| Wygląd | biały proszek[1] | ||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||
| Numer CAS | 921-60-8 | ||||||||||||||||
| PubChem | 10954115[2] | ||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
|||||||||||||||||
L-Glukoza – węglowodan, enancjomer D-glukozy: jego cząsteczka jest odbiciem lustrzanym powszechniejszej D-glukozy.
D- i L-glukoza (projekcja Fischera
L-glukoza nie występuje naturalnie w organizmach żywych, ale można ją zsyntetyzować w laboratorium. Nie może być fosforylowana przez heksokinazę (pierwszy enzym biorący udział w glikolizie), dlatego nie może być używana przez organizmy do pozyskiwania energii. Z uwagi na fakt, że L-glukoza jest słodka (choć mniej słodka od D-glukozy), może być używana jako niskokaloryczny słodzik[3].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 L-Glukoza (ang.). The Chemical Database. The Department of Chemistry, University of Akron. [dostęp 2012-09-03].
- ↑ L-Glukoza – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
- ↑ Spinoff 2004-A NATURAL WAY TO STAY SWEET