LWD Żak
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| LWD Żak | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
| Producent | LWD |
| Konstruktor | Tadeusz Sołtyk |
| Typ | Samolot szkolno-treningowy |
| Konstrukcja | mieszana, dolnopłat |
| Załoga | 2 |
| Historia | |
| Data oblotu | 23 marca 1947 |
| Lata produkcji | 1947 – 1948 |
| Wycofanie ze służby | 1955 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | 1× Walter Mikron III, czterocylindrowy silnik rzędowy chłodzony powietrzem |
| Moc | 48 kW (65 KM) |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 11,80 m |
| Długość | 7,60 m |
| Wysokość | 1,95 m |
| Powierzchnia nośna | 17,00 m² |
| Masa | |
| Własna | 400 kg |
| Startowa | 620 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 160 km/h |
| Prędkość wznoszenia | 2,7 m/s |
| Pułap | 3500 m |
| Zasięg | 400 km |
| Dane operacyjne | |
| Liczba miejsc | |
| 1 | |
| Użytkownicy | |
| Polska (Aeroklub Polski) | |
LWD Żak - samolot dla aeroklubów opracowano w Lotniczych Warsztatach Doświadczalnych (LWD), w zespole pod kierownictwem inż. Tadeusza Sołtyka w roku 1946. Żak (o numerach SP-AAC) został oblatany 23 marca 1947 roku. Zainstalowano w nim czeski silnik Walter Mikron III.
Dalsze konstrukcje rozwojowe to: Żak-2 z silnikiem Continental A-65, oraz Żak-3 wyposażony w silnik Walter Mikron.
Produkcja samolotów został zakończona w 1948 roku. Samoloty LWD Żak-3 były eksploatowane w aeroklubach do 1955 roku.
Egzemplarz samolotu LWD Żak-3 o numerach SP-AAX znajduje się w Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie[1].
Przypisy
- ↑ SAMOLOTY magazynowane (pol.). Muzeum Lotnictwa Polskiego. [dostęp 18 października 2008].