LWD Żak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
LWD Żak
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Producent LWD
Konstruktor Tadeusz Sołtyk
Typ Samolot szkolno-treningowy
Konstrukcja mieszana, dolnopłat
Załoga 2
Historia
Data oblotu 23 marca 1947
Lata produkcji 1947 – 1948
Wycofanie ze służby 1955
Dane techniczne
Napęd Walter Mikron III, czterocylindrowy
silnik rzędowy chłodzony powietrzem
Moc 48 kW (65 KM)
Wymiary
Rozpiętość 11,80 m
Długość 7,60 m
Wysokość 1,95 m
Powierzchnia nośna 16,83
Masa
Własna 400 kg
Startowa 620 kg
Osiągi
Prędkość maks. 141 km/h
Prędkość wznoszenia 2,7 m/s
Pułap 3500 m
Zasięg 400 km
Dane operacyjne
Liczba miejsc
2
Użytkownicy
Polska (Aeroklub Polski)

LWD Żak - samolot dla aeroklubów opracowano w Lotniczych Warsztatach Doświadczalnych (LWD), w zespole pod kierownictwem inż. Tadeusza Sołtyka w roku 1946. Żak (o numerach SP-AAC) został oblatany 23 marca 1947 roku. Zainstalowano w nim czeski silnik Walter Mikron III.

Dalsze konstrukcje rozwojowe to: Żak-2 z silnikiem Continental A-65, oraz Żak-3 wyposażony w silnik Walter Mikron.

Produkcja samolotów został zakończona w 1948 roku. Samoloty LWD Żak-3 były eksploatowane w aeroklubach do 1955 roku.

Egzemplarz samolotu LWD Żak-3 o numerach SP-AAX znajduje się w Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie[1].

Przypisy

  1. SAMOLOTY magazynowane (pol.). Muzeum Lotnictwa Polskiego. [dostęp 18 października 2008].