LZ 2

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

LZ 2 (Luftschiff Zeppelin 2) – drugi eksperymentalny sterowców szkieletowych wybudowanych w Niemczech przez wytwórnię Luftschiffbau Zeppelin z Friedrichshafen nad Jeziorem Bodeńskim.

Sterowiec pierwszy próbny lot wykonał 17 stycznia 1906. Z kilkoma pasażerami przebył dystans 110 km (czas lotu: 2 h 17 min.). Sterowiec został zaprojektowany przez Ludwiga Dürra z pominięciem błędów przy projektowaniu i budowie LZ 1. Sterowiec wykonał dwa loty i został zniszczony.

Budowa[edytuj | edytuj kod]

LZ 2 miał 128 m długości; 11,66 m średnicy i ważył 13 ton. Jego konstrukcja była pokryta materiałem bawełnianym. W środku znajdowało się 17 komór, które wypełniało 11 300 m³ wodoru.

Sterowiec był zaopatrzony w dwa silniki o mocy 15 KM każdy, które napędzały dwa śmigła. Pod sterowcem było zaczepione 130 kg obciążenie stabilizujące, które mogło być przemieszczane wzdłuż sterowca. Posiadał także 300 kg balast. Pasażerowie i załoga byli umieszczeni w w dwóch 6,2 m aluminiowych gondolach umieszczonych pod sterowcem w przedniej i tylnej jego części oddalonych od siebie o 55,1 m.

Parametry techniczne sterowca LZ 2[edytuj | edytuj kod]

Rysunek konstrukcyjny sterowca LZ 1, pierwowzoru LZ 2
  • długość 128 m
  • średnica: 11,66 m
  • pojemność: 143 000 m³ w tym: gaz nośny (wodór): 11 300 m³
  • masa własna: 13 000 kg,
  • napęd: 2 silniki o mocy 85 KM każdy
  • prędkość maksymalna: 48 km/h[1]
  • pułap: 1 100 m

Przypisy

  1. Początki aeronautyki wojskowej. W: Hubert Mordawski: Siły powietrzne w I wojnie światowej. Wrocław: Wydawnictwo Dolnośląskie, 2008, s. 22. ISBN 978-83-245-8661-5.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]