La Superba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Współrzędne: Astronomia 12h45m07,83s; 45°26'24,92"

La Superba
Słońce i Y Canum Venaticorum, oglądane z odległości 25 j.a.; ilustracja wykonana przy użyciu programu Celestia
Słońce i Y Canum Venaticorum, oglądane z odległości 25 j.a.; ilustracja wykonana przy użyciu programu Celestia
Dane obserwacyjne (J2000.0)
Gwiazdozbiór Psy Gończe
Rektascensja 12h 45m 07,83s
Deklinacja +45° 26' 24,92"
Odległość 711 ± 113 ly
218 ± 35 pc
Wielkość obserwowana +4,8 do +6,3m
Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy olbrzym
Typ widmowy C54J, C-N5, C-J4.5
Masa 3 M
Promień 215 R
Temperatura 2800 K
Alternatywne oznaczenia

La Superba (Y Canum Venaticorum) – gwiazda zmienna w gwiazdozbiorze Psów Gończych, dobrze znana dzięki swojej jaskrawoczerwonej barwie.

Właściwości fizyczne[edytuj | edytuj kod]

La Superba jest gwiazdą zmienną półregularną, jaśniejącą do +4,8 mag i blednącą do jasności +6,3 w ciągu 160-dniowego cyklu. Znana jest przede wszystkim jako jedna z najbardziej czerwonych gwiazd na nocnym niebie oraz jedna z najjaśniejszych znanych gwiazd węglowych. Jest najjaśniejszą przedstawicielką gwiazd typu J na niebie, bardzo rzadkiej grupy gwiazd węglowych, które zawierają duże ilości izotopu węgla 13C.

Szacunkowa temperatura La Superby to 2800 K, czyniąc ją jedną z najchłodniejszych znanych gwiazd. Y CVn niemal nigdy nie jest widoczna gołym okiem, jako że większość jej promieniowania emitowana jest poza spektrum światła widzialnego, jednakże jest bardzo jasna w podczerwieni, w której emituje 4400 razy więcej energii od Słońca. Promień Y CVn wynosi w przybliżeniu 2 j.a., więc jeśli by umieścić tę gwiazdę w miejscu Słońca, gwiazda sięgałaby poza orbitę Marsa (Mars krąży ok. 1,523 j.a. od Słońca).

Przyszłość gwiazdy[edytuj | edytuj kod]

La Superba prawdopodobnie znajduje się w ostatnim stadium syntezy helu w węgiel i tracenia masy w procesie podobnym do wiatru słonecznego, tylko że milion razy silniejszego. Jest także otoczona przez szeroki na 2,5 roku świetlnego bąbel z poprzednio wyrzuconego materiału, co sugeruje, że w pewnym okresie traciła ona masę 50 razy szybciej niż obecnie. La Superba przez to wydaje się być bliska wyrzucenia całej swojej zewnętrznej powłoki, która stworzy mgławicę planetarną, natomiast na miejscu gwiazdy pojawi się biały karzeł powstały z pozostałości jądra gwiazdy.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]