Labdakos
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Labdakos (gr. Λάβδακος Lábdakos, łac. Labdacus) – w mitologii greckiej król Teb, wnuk Kadmosa, syn Polidora, ojciec Lajosa i dziad Edypa.
Według mitu był "ułomny na ciele i duszy". Objął na krótko tron w Tebach po śmierci Kadmosa, wkrótce jednak faktyczną władzę zaczęli sprawować jego młodzi bracia; na tronie zasiadł Likos, który oddał drugiemu z braci Nikteuszowi połowę państwa.
Założyciel dynastii Labdakidów.
Labdakos ściągnął na siebie gniew Hery, zabijając jednego z jej smoków. Tym samym ściągnął na swój ród klątwę.
Bibliografia [edytuj]
- Słownik kultury antycznej pod red. Lidii Winniczuk. Wiedza Powszechna, Warszawa, 1986. ISBN 83-214-0406-5