Laboratorium Cavendisha
Laboratorium Cavendisha – jednostka Uniwersytetu Cambridge stanowiąca wydział fizyki tegoż uniwersytetu, otwarta w 1874 r. jako laboratorium przeznaczone do nauczania. Prowadzi się w nim badania m. in. w zakresie nadprzewodnictwa, mikroskopii elektronowej, radioastronomii, chemii oraz biologii (rentgenografia strukturalna).
Jednostka nosi imię Williama Cavendisha[1], fundatora i ówczesnego rektora uniwersytetu.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Budowę budynku wydziału rozpoczęto w 1871 r., po wydaniu stosownej decyzji senatu uczelni w 1869 r. Otwarcie nastąpiło w 1874 r. Powstanie laboratorium nadzorował fizyk James Clerk Maxwell, który został także jego pierwszym kierownikiem.
Pracownicy [edytuj]
Obecnym dyrektorem laboratorium, a jednocześnie szefem wydziału fizyki jest profesor James Stirling, specjalizujący się w teoretycznej fizyce cząstek elementarnych[2].
Pracownikami laboratorium było 29 laureatów Nagrody Nobla[3], m. in. Lord Rayleigh, J.J. Thomson, Ernest Rutherford, C.T.R. Wilson, Paul Dirac, Piotr Kapica, Lawrence Bragg, Max Perutz czy John Kendrew. Było ono także miejscem ustalenia struktury DNA przez Jamesa Watsona i Francisa Cricka w 1953 r.
Linki zewnętrzne [edytuj]
Przypisy
- ↑ The Times, 4.11.1873, s. 8
- ↑ Department of Physics, Cavendish Laboratory - Professor James Stirling
- ↑ University of Cambridge: Educational Outreach at the Cavendish laboratory. Cavendish Nobel Website (ang.). [dostęp 22 grudnia 2009].
