Labrys

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Labrystopór o podwójnym ostrzu. Labrys składa się z dwóch obuchów w kształcie zaostrzonego klina i styliska z twardego drewna, metalu lub innego materiału. W podwójnym obuchu wykonany jest otwór równoległy do ostrza (najczęściej o przekroju prostokątnym), w którym za pomocą klina mocowane jest stylisko.

Historia i znaczenie kulturowe[edytuj | edytuj kod]

Znane są tego typu siekierki z kultury minojskiej, celtyckiej i skandynawskiej, mające prawdopodobnie często znaczenie ofiarne lub symboliczne. Współcześnie siekiery o dwóch ostrzach popularne są głównie w Ameryce Północnej, wśród farmerów i drwali. Labrysy były znajdowane w miejscach kultu, ruinach domów, pałaców i w grobach. Często ryty na kamiennych blokach. Był też narzędziem pracy. Topór o dwóch ostrzach był godłem kolaboracyjnej Francji Vichy. Obecnie labrys jest symbolem stosowanym przez lesbijki[1]. Orła połączonego z labrysem przedstawiał Toporzeł, zaprojektowany przez Stanisława Szukalskiego.

Przypisy