Lactobacillus casei

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lactobacillus casei
Systematyka
Królestwo Bakterie
Typ Firmicutes
Klasa Bacilli
Rząd Lactobacillales
Rodzina Lactobacillaceae
Rodzaj Lactobacillus
Gatunek Lactobacillus casei
Nazwa systematyczna
Lactobacillus casei
(Orla-Jensen 1916)

Hansen & Lessel 1971

Lactobacillus casei – gatunek Gram-dodatnich, laseczkowatych bakterii z rodzaju Lactobacillus. Są nieruchliwe, osiągają od 0,7 do 1,1 mikrometrów średnicy i od 2 do 4 mikrometrów długości. Bakteria przeprowadza homofermentację glukozy, której produktem jest kwas mlekowy. Jest mezofilna i nie rośnie w temperaturach przekraczających 45 °C. Występuje w mleku, dojrzewających serach, kulturach piekarniczych zawierających mleko oraz w kiszonej kapuście. Znaleziono ją także w przewodzie pokarmowym człowieka i krowich odchodach. Obecnie jest dodawana do wielu produktów żywnościowych celem poprawy ich jakości[1].

Wyróżnia się wiele podgatunków i szczepów[2].

Biologia[edytuj | edytuj kod]

Fizjologia[edytuj | edytuj kod]

Białko stanowi 47% suchej masy bakterii. Nie wytwarza przetrwalników, podobnie jak inne bakterie przeprowadzające fermentację mlekową. Charakteryzuje ją duże zapotrzebowania pokarmowe. Lactobacillus casei nie wytwarza katalazy, przez co w biotopie o dużym stężeniu tlenu jej wzrost jest częściowo zahamowany wytwarzanym przez nią nadtlenkiem wodoru[3].

Genetyka[edytuj | edytuj kod]

Genom L. casei liczy około 2,9 miliona par zasad[2].

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Buteleczka Yakult – napój na bazie mleka zawierający Lactobacillus casei Shirota[4]

Bakteria znalazła szereg zastosowań. Głównie wykorzystuje się ją w przemyśle mleczarskim. Zespół naukowców z Simón Bolívar University w Wenezueli udowodnił, że Lactobacillus casei wspomaga procesy trawienia.

Lactobacillus casei jest zwykle gatunkiem dominującym wśród innych bakterii fermentacji mlekowej. Jest to także główny gatunek odpowiadający za proces naturalnej fermentacji zielonych oliwek na Sycylii[5].

Niektóre szczepy uznawane są za probiotyki które przyspieszają wyzdrowienie w infekcyjnych chorobach jelit, zwłaszcza u dzieci[6][7][8]. Część badań kwestionuje skuteczność Lactobacillus w chorobach infekcyjnych[9]. Według WHO (Światowej Organizacji Zdrowia) zanim dany szczep zostanie uznany za posiadający właściwości lecznicze, należy przeprowadzić odpowiednie testy kliniczne przed dodaniem jej do żywności[5].

Wykazano, że Lactobacillus casei wpływa hamująco na wzrost Helicobacter pylori w warunkach in vitro, jednak in vivo nie odgrywa prawdopodobnie żadnej roli[10].

Do najlepiej udokumentowanych probiotyków zalicza się szczep L. casei o kodzie DN-114001 oraz Lactobacillus casei Shirota. Przeprowadzono wiele badań nad ich zastosowaniami. Obecnie stosuje się je jako dodatki do żywności[2]. Pozytywny efekt zdrowotny wiąże się z koniecznością częstego spożywania tych mikroorganizmów[1]. Jogurty marki Actimel produkowane przez firmę Danone używają szczepu L. casei o symbolu DN-114001. Są reklamowane jako środki poprawiające odporność organizmu. Co ciekawe L. casei DN-114001 w Polsce reklamuje się jako "L. casei defensis". Jest to wyłącznie nazwa marketingowa, której nie stosuje się w bakteriologii. W innych krajach, np. w Czechach i we Włoszech ta sama bakteria wykorzystywana przez firmę Danone określana jest jako L. casei immunitass, a w USA jako L. casei immunitas. Podobna sytuacja dotyczy jogurtu Jogobella firmy Zott. Na opakowaniach widnieje napis, zgodnie z którym produkt zawiera odmianę Lactobacillus casei prophylactis, która w rzeczywistości nazywa się Lactobacillus paracasei (Lpc- 37) i nie należy do gatunku L. casei[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Buriti FC., Saad SM. [Bacteria of Lactobacillus casei group: characterization, viability as probiotic in food products and their importance for human health]. „Archivos latinoamericanos de nutrición”. 4 (57), s. 373–80, grudzień 2007. PMID 18524322. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Beata Bednarczuk: Słownik bakterii. Warszawa: adamantan, 2008. ISBN 978-83-7350-076-1.
  3. Władysław J.H. Kunicki- Goldfinger: Życie bakterii. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998. ISBN 978-83-01-14378-7.
  4. Actimel, Activia en Yakult: werkt het echt? (nl)
  5. 5,0 5,1 Cinzia L. Randazzo: Lactobacillus casei, dominant species in naturally fermented Sicilian green olives (ang.). [dostęp 20 grudnia 2008].
  6. Szajewska H., Mrukowicz JZ. Probiotics in the treatment and prevention of acute infectious diarrhea in infants and children: a systematic review of published randomized, double-blind, placebo-controlled trials.. „Journal of pediatric gastroenterology and nutrition”, s. S17–25, październik 2001. PMID 11698781. 
  7. Salvatore S., Hauser B., Devreker T., Vieira MC., Luini C., Arrigo S., Nespoli L., Vandenplas Y. Probiotics and zinc in acute infectious gastroenteritis in children: are they effective?. „Nutrition (Burbank, Los Angeles County, Calif.)”. 6 (23), s. 498–506, czerwiec 2007. doi:10.1016/j.nut.2007.03.008. PMID 17499972. 
  8. S Hudault: Antagonistic activity exerted in vitro and in vivo by Lactobacillus casei (strain GG) against Salmonella typhimurium C5 infection (ang.). [dostęp luty 1997].
  9. Salazar-Lindo E., Miranda-Langschwager P., Campos-Sanchez M., Chea-Woo E., Sack RB. Lactobacillus casei strain GG in the treatment of infants with acute watery diarrhea: a randomized, double-blind, placebo controlled clinical trial [ISRCTN67363048].. „BMC pediatrics”, s. 18, wrzesień 2004. doi:10.1186/1471-2431-4-18. PMID 15345099. 
  10. A. Cats: Effect of frequent consumption of a Lactobacillus casei-containing milk drink in Helicobacter pylori-colonized subjects (ang.). [dostęp 20 grudnia 2008].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]