Ladislao Kubala

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ladislao Kubala
Kubala.jpg
Imię i nazwisko Ladislao Kubala Stecz
Data i miejsce
urodzenia
10 czerwca 1927
Budapeszt, Węgry
Data i miejsce
śmierci
17 maja 2002
Barcelona, Hiszpania
Pozycja Napastnik
Wzrost 176 cm
Kariera juniorska
1939–1943 Ganz TE
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1944
1945–1946
1946–1948
1948–1949
1949–1950
1950
1951–1961
1963–1965
1966–1967
Ganz TE
Ferencvárosi TC
Slovan Bratysława
Vasas Budapeszt
Aurora Pro Patria 1919
Hungária
FC Barcelona
RCD Espanyol
FC Zürich
9 (2)
49 (27)
33 (14)
20 (10)


256 (194)
29 (7)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1946–1947
1948
1953–1961
1954–1963
 Czechosłowacja
 Węgry
 Hiszpania
 Katalonia
6 (4)
3 (0)
19 (1)
4 (4)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1961–1963
1963–1966
1966–1967
1968
1968–1969
1969–1980
1980
1982–1986
1986
1987–1988
1988–1989
1992
1995
FC Barcelona
RCD Espanyol
FC Zürich
Toronto Falcons
Córdoba CF
 Hiszpania
FC Barcelona
Al-Hilal
Real Murcia
Málaga CF
Elche CF
Hiszpania Hiszpania U-21
 Paragwaj

Ladislao Kubala Stecz znany też jako Ladislav Kubala i Kubala László (ur. 10 czerwca 1927 w Budapeszcie, zm. 17 maja 2002 w Barcelonie) - piłkarz (łącznik, napastnik) i trener. Występował w trzech reprezentacjach: Czechosłowacji, Węgier i Hiszpanii.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Karierę piłkarską rozpoczynał w miejscowej drużynie Ganz. Następnie, w wieku 17 lat, przeszedł do Ferencvárosi TC. Potem wyjechał na Słowację, gdzie grał w Slovanie Bratysława. W latach 1946 - 1947 zagrał w reprezentacji Czechosłowacji 6 razy, strzelając 4 gole. W 1948 roku powrócił do ojczyzny, gdzie reprezentował barwy Vasasu. W tym roku wystąpił 3 razy w reprezentacji Węgier. Rok później uciekł do Włoch, gdzie próbował sił najpierw w zespole Pro Patria, później zaś w AC Milan. W tym samym roku węgierskia federacja piłkarska zdyskfalifikowała go na rok za zerwanie kontraktu i ucieczkę z kraju. Nie mogąc występować, zwiedził Amerykę Południową wraz z węgierskimi azylantami, co umożliwiło mu znalezienie się w Hiszpanii. Tam został graczem klubu FC Barcelona, który poprzez federację piłkarską przeciwstawił się nałożonej na niego dyskwalifikacji. W katalońskiej drużynie strzelił 194 bramki w 329 oficjalnych spotkaniach. Już w pierwszym sezonie w nowej drużynie Kubala, zdobywając 27 bramek, został wicekrólem strzelców. Więcej o jedną bramkę miał Pahiño, gracz Realu Madryt. Dwa lata później Kubala został jednak królem strzelców ligi, wyprzedził innego gracza Realu Madryt, Alfredo Di Stéfano. W październiku 1953 roku Kubala zagrał w meczu reprezentacji świata z Anglią (4:4), w którym zdobył dwie bramki. W latach 1953–1961 rozegrał 19 spotkań w reprezentacji Hiszpanii strzelając 11 bramek.

W latach 1969–1980 trenował reprezentację Hiszpanii. Dwukrotnie jako piłkarz grał przeciwko Polsce: w 1947 roku jako reprezentant Czechosłowacji (6:3 w Pradze, strzelił dwie bramki) i w 1959 roku jako reprezentant Hiszpanii (3:0 w Madrycie). Jego ojciec był pół Polakiem, pół Słowakiem.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Zawodnicze[edytuj | edytuj kod]

FC Barcelona

Trenerskie[edytuj | edytuj kod]

CD Málaga

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Kubala ożenił się z córką innego piłkarza, Ferdinanda Daučíka.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]