Lambic

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Belgijskie piwa fermentacji spontanicznej

Lambic, Lambiekbelgijski rodzaj piwa fermentacji spontanicznej produkowanego ze słodu jęczmiennego z dodatkiem pszenicy.

Metoda fermentacji piwa lambic przy pomocy szczepów dzikich drożdży jest najstarszą znaną metodą produkcji piwa[1].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Lambic jest piwem regionalnym produkowanym w rejonie Payottenland położonym na zachód od Brukseli[1]. Za najlepsze miejsce do jego fermentacji uznawana jest dolina rzeki Zenne. Wytwarzany jest ze słodu jęczmiennego z dodatkiem pszenicy niesłodowanej. Przy czym ten drugi składnik stanowi ok. 30 % zboża w zasypie. Jako przyprawy stosowany jest stary i wysuszony chmiel.

Piwo powstaje poprzez wystawienie w zimie gorącej brzeczki na otwarte powietrze, w celu przeprowadzenia tzw. fermentacji spontanicznej polegającej na kontakcie płynu z dzikimi drożdżami Brettanomyces i innymi mikroorganizmami unoszącymi się w powietrzu. Lambic może dojrzewać do pięciu lat w zbiornikach i beczkach leżakowych, które wcześniej służyły do przechowywania wina.

Jest on podstawą do produkcji różnych gatunków belgijskich piw fermentacji spontanicznej.

Odmiany piwa lambic[edytuj | edytuj kod]

Beczki z piwem lambic
Fermentownia piwa lambic
  • Faro
  • Gueuze
  • Lambic
    • Lambic jeune
    • Lambic vieux
  • Lambics fruités[2]
  • Mars

Przypisy

  1. 1,0 1,1 David Kenning, Robert Jackson: Piwa świata. Londyn, Anglia: Parragon Books, 2006, s. 123. ISBN 1-40546-847-5.
  2. Współcześnie oprócz klasycznych lambików z owoców uprawianych w Europie produkowane, są również piwa z owoców z krajów tropikalnych np. z dodatkiem bananów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]