Laminowanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Laminowanie – pokrywanie powierzchni laminatem dla uzyskania dodatkowych odporności, np. odporności na wilgoć czy odporności mechanicznych lub dla efektów dekoracyjnych.

W poligrafii laminowanie to rodzaj uszlachetnienia druku polegający na przyklejeniu do powierzchni zadrukowanej folii, tkaniny itd. Jednym z najpopularniejszych sposobów laminowania w poligrafii jest foliowanie. W związku z tym często laminowanie utożsamiane jest z foliowaniem, choć faktycznie to ostatnie pojęcie ma węższy zakres znaczeniowy.

W przemyśle szklarskim proces laminowania szkła polega na sklejeniu za pomocą specjalnej folii dwóch lub wielu tafli szkła. Dzięki temu szkło jest bardziej wytrzymałe mechanicznie i w przypadku rozbicia, odłamki nie rozsypują się. Rodzaj użytej folii decyduje również o innych właściwościach szkła laminowanego (klejonego), np: przepuszczalność promieni UV. Szkło laminowane wykorzystuje się w budownictwie i w pojazdach, obiektach pływających oraz latających (szyby chroniące operatora i pasażerów).

W przemyśle meblowym proces laminowania polega na pokryciu nośnika (płyty wiórowej, MDF, HDF, płyty pilśniowej) laminatem (HPL, CPL) lub też folią finish w procesie prasowania pod wysokim ciśnieniem w prasach półkowych w celu polepszenia właściwości estetycznych oraz wytrzymałościowych.