Laminy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Laminy – rodzaj białek fibrylarnych pełniących w jądrach komórkowych funkcje strukturalne i regulacyjne podczas mitozy. Są trudno rozpuszczalne, a ich ciężar cząsteczkowy wynosi 60-75 kDa.

Wyróżnia się trzy zasadnicze typy: A, B i C (u żaby szponiastej zidentyfikowano 4 typy). Jądra komórkowe poszczególnych organizmów charakteryzują się różną ilością typów lamin – dojrzały oocyt ma 1 typ, a wiele komórek ssaków posiada po 3 typy. Laminy podlegają potranslacyjnym modyfikacjom, np. fosforylacji, metylacji, glikozylacji, grenylacji. Laminy oddziałują z wewnętrzną błoną jądrową za pomocą białek receptorowych. Umożliwiają utrzymanie porów jądrowych w danym miejscu. Laminy należą do białek tzw. filamentów pośrednich typu V, o długości ok. 50 nm. Laminy zbudowane są z 2 łańcuchów polipeptydowych o strukturze alfa helisy, skręconych wokół siebie równolegle. Każdy polipeptyd składa się z 3 domen: N-terminalna – tzw. głowa, wewnętrzna domena pałeczkowata i C-końcowy – tzw. ogon – miejsce ewentualnej grenylacji.