Lancashire Heeler

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lancashire Heeler
Lancashire Heeler 600.jpg
Lancashire Heeler
Inne nazwy Ormskirk Terrier
Kraj patronacki Wielka Brytania
Wymiary
Wysokość 25 - 31 cm
Masa 3 - 6 kg
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Lancashire Heeler – jedna z ras psów, zaliczana przez brytyjski Kennel Club do grupy psów pasterskich.

Rys historyczny[edytuj | edytuj kod]

W okolicach Ormskirk Lancashire Heeler był od dawna trzymany jako pies zaganiający bydło. Do jego zadań należało m.in. pędzenie bydła oraz owiec do rzeźni. Sposób w jaki pracowały te psy był zbliżony do pracy psów pasterskich z Entlebuch oraz Appenzell i polegał on na podchwytywaniu bydła za pęcinę, bez wyrządzania szkody zwierzęciu (nazwa heeler pochodzi od angielskiego słowa heel - pięta). Pierwsze pisemne wzmianki o tego typu "psach rzeźnickich" występują w "Books of St. Albans" z roku 1486.

Według Hucka istniały dwie odmiany heelrów, opisywane jako podobne do Corgi:

  • ormskirk-heeler, odmiana o umaszczeniu czarnym z brązowymi znaczeniami i spotykana jeszcze do 1955 roku w rejonach Ormskirk[1]
  • Lancashire heeler, ta odmiana miała umaszczenie czarnobrązowe, o bardziej lisiej głowie i posiadała silną skłonność do aportowania.

W drugiej połowie XX wieku podjęto prace nad standaryzacją rasy oraz ustabilizowaniem hodowli. W roku 1978, z inicjatywy Gwen Mackingtosh, powstał Heeler-Club w Norfolku, a w 1981 Kennel Club uznał Lancashire Heeler jako samodzielną rasę psów zaliczanych do pasterskich.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Lancashire heeler jest psem małym o mocnym i prostym grzbiecie. Kończyny są krótkie, a ogon wysoko osadzony. Jeśli nie jest skrócony, to pies nosi go nisko, lekko zawinięty na końcu. Uszy są rozstawione szeroko, podobnie stojące jak u Corgi. Mogą lekko się załamywać do przodu.

Szata i umaszczenie[edytuj | edytuj kod]

Włos u tej rasy jest twardy i nie wymaga specjalnej pielęgnacji. Podczas okresu zimowego włos dłuższy i gęściejszy może tworzyć kryzę i portki. Umaszczenie podstawowe dla tych psów to czarne podpalane na pysku i łapach. Jest dopuszczalne występowanie jednej białej łaty na klatce piersiowej, inne białe znaczenia nie są dozwolone.

Użytkowość[edytuj | edytuj kod]

Lancashire heeler jest współcześnie głównie psem rodzinnym i stróżującym, sprawdzającym się w miniagility. Dawniej oprócz funkcji pasterskich i stróżujących, służył także jako tępiciel gryzoni. Był także wykorzystywany jako pies do polowania na króliki[2].

Zachowanie i charakter[edytuj | edytuj kod]

We wzorcu rasy Lancashire heeler jest określany jako pies "silny i niezwykle aktywny". Posiada silny instynkt pasterski, jest psem towarzyskim i o wysokim stopniu posłuszeństwa. Wymaga zapewnienia mu codziennej, sporej dawki ruchu.

Przypisy

  1. Hans Räber, Encyklopedia psów rasowych, Tom I, str. 323
  2. Juliette Cunliffe, Rasy psów. Kompendium, str. 231

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Eva-Maria Krämer "Rasy psów", Oficyna Wydawnicza MULTICO, Warszawa 2003, ISBN 83-7073-372-7
  • Hans Räber "Encyklopedia psów rasowych" tom I, Oficyna Wydawnicza MULTICO, Warszawa 1999, ISBN 83-7073-158-9
  • David Alderton "Psy", Wydawnictwo: Hachette Livre Polska sp. z o.o., Warszawa 2006, ISBN 83-7184-585-5